Kurktoets in de neus, even nog twijfel of het reductie of terroir zou zijn, maar dit is effectief een touche bouchon. De mond is eigenlijk beter dan je zou vrezen, het doet eigenlijk zelfs vermoeden dat het toch geen kurktoets is? De mond is vol, sappig... En dat zou dan toch de eerste keer zijn dat ik een gekurkte wijn zou proeven waar de mond wel normaal zou proeven... In elk geval toch wat eigenaardig. Wat voor score geef je zoiets? Dan maar geen punten en aannemen dat het toch gekurkt is, of toch minstens niet optimaal.
Spijtig genoeg een touche bouchon, gekurkt, maar de massa die er onder zit maskeert dat wel; maar de wijn is niet op het mogelijke niveau. Geen score, maar wel zeer boeiend, al is het ook maar voor de geschiedenis. Een halfuur later: er zit zeker een kleine touche bouchon in, maar de mooie materie maskeert die zeker. Maar toch geen score.
Heel lichte kurktoets, wat duidelijk zonde is want er lijkt erg lekkere wijn onder te zitten. Bouchon.
Nota enkel ter info en voor de archieven - wijn niet geschonken want was in de neus volledig niet te genieten - leek wel gekookt, een overdreven soort surmature en boerenjongens. Ook na uren open was hier geen verbetering. Was dit een slechte fles of is dit het lot van deze wijn nu?
Geen score, wijn versleten. (Geen proefnota, enkel de groepscore)
De neus presenteert direct een kurktoets... Daaronder is wel mooie oogstappel te ontwaren, maar de touche bouchon gaat voor mij niet weg. Er ontstaat een stevige discussie, maar voor mij lijkt dit toch geen optimale fles, en de mond verstevigt mijn opinie: volume en aciditeit, maar niet versmolten, scherpe afdronk. Judgment reserved, en geen score.
Gekurkt! Wat een zonde. Geen score. Het etiket vermeldt "Contigu Yquem" (wat wil zeggen "grenzend aan Yquem") - zo weten we dat ook weeral. Een beetje Google speurwerk leert me dat dit eigenlijk de tweede wijn was van Château Raymond-Lafon, nu heet die Le Cadet de Raymond-Lafon.