Euryanthe - de honderdste

De Voorzitter had fijntjes uitgerekend dat het onze 100ste proeverij was als Euryanthe wijnclub, dus reden voor feest! Het begon al mooi met de champagnes: een delicate Dom Ruinart 2002 met veel finesse, en een indrukwekkende Dom Pérignon 1964, ja u leest dat goed, verbazende wijn. Wel enorme zonde dat de Dom Pérignon Oenothèque 1996 een lichte kurktoets had.

De witte reeks was een voorproefje voor de grote reeks Meursault Perrières 2014 die we ergens in de nabije toekomst gaan proeven. Er is al veel discussie geweest in de club of die wijnen al niet te oud zijn dan wel eerder te jong, of dat wel lukt enzovoort enzovoort... Wel, afgaande op dit toch wel relevant staal zijn ze eerder nog aan de jonge kant maar al zo heerlijk. Voor mij was de Comtes Lafon net een tikje beter dan de Roulot en de Pierre-Yves Colin-Morey, but it's splitting hairs.

Op naar rood met als heel vrij thema Grand Cru Bourgogne. Alle wijnen waren van een formidabel niveau. Mag wel, zal u zeggen, en u hebt daar gelijk in, maar jaren ervaring toont dat dat spijtig genoeg zeker niet altijd het geval is. Ik nodig u uit de proefnota's en de scores te bekijken, en da's natuurlijk maar mijn bescheiden mening, maar ik denk dat het min of meer de consensus van de groep reflecteert.

Afsluiter was een magnifieke Yquem 1947, zeer bruin van aanzicht maar zeer strak in de mond met een mooie ziltige toets. Daarna nog een Vintage Port, de 1991 Quinta de Vargellas van Taylor's - mooi aan het ouderen, maar nog steeds eerder jong.