Stoffige neus, verdwijnt wel wat met het walsen (maar het duurt een beetje), dan wel redelijke complexiteit, nootjes, houttoetsen, maar toch een moeilijke neus. De mond heeft een wat zoetige attaque, wel daarna met genoeg zuren om te dragen, mooie expansie, goede materie ook, krijgt meer focus in het glas, redelijke complexiteit. Lijkt mooie wijn, maar is nu niet echt makkelijk.
Een tweede glas wat later toont echter al veel beter, heel veel beter, nog wel wat gereserveerde wijn, maat wat een mooie mineraliteit wel, echt vuursteen, degelijke aciditeit, goede lengte. Toch wel erg boeiende wijn die duidelijk decanteren nodig heeft.
NOTA NA ONTHULLEN: Mounir Saouma, de man achter Lucien Le Moine, heeft me altijd op het hart gedrukt dat zijn witte wijnen moeten gedecanteerd worden. En dit was een absoluut bewijs - volledig blind. Deze wijn was niet gedecanteerd, maar er was echt een dramatisch verschil tussen het eerste glas en het tweede, een kwartier later, als het in de fles al wat lucht had gekregen.