Amovinum bij Guy - Bourgogne Wit Grand Cru 2006, Nuits-Saint-Georges 2002, Pomerol 2000

Als je een proefavond voor je wijnclub plant, hoop je dat de flessen die je kiest en die je blind serveert er zullen staan. Of minstens iets nieuws laten ontdekken. Ergens besef je wel dat het misschien niet allemaal meevalt, maar die gedachte begraaf je liefst heel diep. Je weet ook dat een fles minder kan zijn. Of prematuur geoxideerd, als je witte Bourgogne serveert. Of helemaal erg, gekurkt. Die fles die je al jaren liefhebbend koestert en bewaart in het diepst van je kelder. OK, 1 gekurkte fles, dat kan je vatten. Maar 4 flessen... Dat is het soort van tegeslag dat je niemand toewenst. En dat is exact wat Guy deze avond overkwam.

Het begon al in de reeks Bourgogne wit Grand Cru 2006 - een reeks met hoogtes (de Bâtard van Henri Boillot en de Chevalier van Bouchard Père & Fils), maar ook met matige flessen die ook beginnende premox toonden (Sauzet Bienvenues, J-N Gagnard Bâtard!), en... een kurker, de potentieel fantastische Chevalier van Michel Niellon. Wat zonde!

De reeks Nuits-Saint-Georges 2002 1er Cru bleef daar gelukkig van gespaard, met Chevillon Vaucrains als topfles - nog maar eens. Ook Méo-Camuzet Murgers en Grivot Roncières stonden er absoluut - de hele reeks was op een mooi niveau eigenlijk.

Dan kwam de Pomerol 2000 reeks... Met niet minder dan 3 kurkers, waaronder de Vieux Château Certan, die ik toch erg graag geproefd had. Gelukkig had Guy voor de Hosanna 2000 wel een backup fles, en dat was fijn want het bleek een van de toppers van de reeks samen met Le Bon Pasteur. En zo eindigde deze gehavende proeverij toch op prachtige wijze.