Amovinum bij Michiel - 50

Een speciale Amovinum proeverij voor mijn 50ste... met goed en minder, en een dramatische kurk. C'est la vie! De witte wijnen hadden Meursault als rode draad. Eerst een koppel Boillot 2002, en het te verwachten verschil tussen domein wijn (Genevrières) en négoce (Perrieres). Dan een kleine horizontale 2002 Meursault Coche-Dury. De Rougeots was duidelijk minder dan de Chevalières en zeker de 1er Cru Caillerets. Dan moest de topper volgen - de Perrières... Die gekurkt was. Zonde, want dit is zeer grote wijn. De Remoissenet Montrachet was een snel ingevoegde backup die het niet slecht deed.

Het rood was in koppeltjes ingedeeld om het luchtig te houden. Het eerste rode koppel toonde nog niet optimaal: Chambolle Amoureuses 2002 van Groffier en Roumier, kan best nog wat keldertijd hebben om volledig te ontplooien. Koppeltje Barolo's uit 1990 die er erg goed stonden, met een groepsvoorkeur voor de Gaja over de Sandrone. Masseto 1999 deed het beter dan de 2000, maar allebei op erg mooi niveau. De twee top Saint-Emilions uit 2001 stonden er allebei, met een kleine voorkeur voor de Ausone.

Mijn twee laatste flessen La Jota Anniversary Release uit de grote periode waren subliem zoals ze altijd waren, prachtige combinatie van kracht en finesse, en de kunst om alles in balans te houden. Afsluiten deden we met een topkoppel Châteauneuf uit 1998. De Clos du Caillou is voor mij mogelijk de "wine of the vintage", maar toonde nu iets minder dan op vorige gelegenheden. Toch ging ze moeiteloos over de Bonneau Célestins, die zeer mooi is, maar een ronduit bizarre wijn die effectief (zoals al vaak gezegd) naar Amarone neigt.