Wanneer:
Waar:
Met wie:
De laatste van de drie lichtjes fantastische Londonse proeverijen met enkele internationale leden van de Mark Squires bulletin board. De wijnen waren erg uiteenlopend, gewoon een hele reeks magnifieke flessen. Mijn grootste indruk die avond maakte mij de Quinta do Noval Nacional 1970 - mijn eerste Nacional, en wat voor een... Echt niet voorstelbaar. Blij dat ik dat eens kon proeven.
Uit magnum. Mooie frisse nootjes aroma, met een delicate gisttoets, maar onderschat de kracht van de neus zeker niet! In de mond perfecte balans, grote lengte, echte top cuvée Champagne, de perfecte illustratie waarom je die cuvées toch moet proberen te proeven. Perfecte zuren. De 1990, bij mij geopend een half jaar geleden is ronder dan dit, maar dit is nu perfect. Spijtig dat mijn 1988s al op zijn!
Neus is echte Chablis, het is de reden waarom je het koopt: mineraal, focus, betoverende linde, zalig. De mond is perfect rond, mist misschien een beetje "bite" en "grunt", maar een absoluut zalige Chablis op dit moment! Elke keer dat ik het genoegen heb om een oudere Raveneau te drinken, is het een absolute revelatie...
Echte witte bourgogne neus, zeer rijp, warm, boter en fijne nootjes, erg mooi. De mond heeft een echte prachtige focus, eigenlijk meer dan dat je zou verwachten na die neus, maar mist net dat beetje intensiteit waarop je hoopt. Desalniettemin erg goede structuur, lekker sappige zuren, zalige Bourgogne, punt!
De neus is een stap omhoog in complexiteit, zeer fijn wit fruit en subtiele nootjes, erg diep. De mond begint zalig rond, en nijpt daarna een beetje, erg geconcentreerd en lang, maar toch ook met een bittertje aan de achterkant. Is erg mooi, maar eigenlijk verwacht je net een beetje beter.
In de neus heerlijk rijpe oogstappel, met een mooie minerale ondertoon, met zoete acacia honing (als geur) om het te begeleiden. Mooi! De mond is zoeter dan je zou denken, eigenlijk echt zoet en rijp, en het mist een beetje zuren om mooi in balans te komen.
Vrij rokerige neus maar wel met fijne appel en een typische mineraliteit. De mond heeft een mooie structuur, goede zuren die de molligheid mooi schragen, en dit is nu zeker beter dan de 2003 Alte Reben die er voor kwam. Erg lekker.
Het kleurverschil met de Hors Choix (side by side geproefd) is enorm: dit is geel-citroengeel, en de Hors Choix van hetzelfde jaar is goudgeel! Neus is super met heerlijke fijne petrol mineraliteit en daar dan fijne groene appel onder, gewoonweg zalig. De mond heeft een echo van dat fijne zoetje van de neus, maar tegelijk ook mooie aciditeit. Erg lekker, zeer lang en simpelweg heerlijke wijn.
Prachtige goudgele kleur. Neus is veel dieper dan de gewone VT, en geeft absoluut niet alles, is helemaal niet zo up front als de gewone VT (let wel, da's ook een uitzonderlijke wijn). Na een tijdje komt de complexiteit naar boven. Ik vergelijk het met het begin van de laatste beweging van Stravinsky's Sacre du Printemps of het begin van de Quartettsatz van Schubert: eerst heel stil, maar dan een onstuitbaar crescendo, gevolgd door absoluut vuurwerk. De mond is zeer fluwelig, minder uitgesproken zuren dan de gewone VT maar ze zijn er wel degelijk, en ze helpen de grote lengte en intensiteit perfect te dragen. Absoluut zalige topwijn.
Nog erg donker voor een 1962. Neus zeer diep en lijkt absoluut niet zo oud! Lijkt bijna eerder op een 1982 of zo. Donkere cassis (stel je dat voor bij een Bordeaux van 43 jaar oud...) en een begin van secundaire aroma's. De mond is echter scherper dan ik hoopte, zeer streng, maar echt klassieke Bordeaux, helemaal in de klassieke stijl. Leek strenger dan in de beschrijvingen van Parker.
(nota: grappig - dit is de 1000ste proefnota die ik intik in mijn proefnota database, en het betreft een wijn uit mijn geboortejaar! Er liggen nog stapels proefnotaboekjes te wachten op verwerking... ooit).
(nota: grappig - dit is de 1000ste proefnota die ik intik in mijn proefnota database, en het betreft een wijn uit mijn geboortejaar! Er liggen nog stapels proefnotaboekjes te wachten op verwerking... ooit).
Neus is heerlijk rokerig, tabak, fijne ceder, extreem subtiel, mooi versmolten Bordeaux-fruit, niets overweldigend, maar alles in finesse. De mond is superzacht, zeer fluwelig, niet een ruw kantje, fijn en lang. Zalig, echte topwijn.
Erg diepe neus, nog jonger fruit (dan de 1985 net er voor), super ceder (zo lekker), een mineraliteit, intens en complex, toast. De mond is erg vol, er is een beetje hardheid (in tegenstelling tot de 1985), maar een zalige concentratie (groter dan de 1985).
Is zeer Bordeaux van stijl, maar na de Haut Brions is het toch duidelijk te onderscheiden als zijnde niet-Bordeaux. Neus nog een beetje gereserveerd, niet zo ceder als Bordeaux, nog fijne donkere diepe bosbessen. De mond is erg zuiver en opnieuw toch wel very claret, zeer stylish, erg mooi.
In de neus duidelijk het rijpere jaar (in vergelijking met 1992), zo diep en geconcentreerd, en nog zo jong, met een overvloed aan lekker sappig donker bosfruit, en mooi hout. De mond is zalig zacht en rond, de wijn is eigenlijk nog echt te jong, een enorme lengte, diep, super structuur, echt top.
In de neus erg diepe koffie met donker fruit, alles heel diep en krachtig. De mond is super krachtig, lang, blockbuster, velvet over an iron fist. Mooi.
Neus is veel zoeter en 'internationaler' van stijl; echt erg zoet maar lijkt wel erg lekker, is vooral ook erg bedwelmend. De mond is helemaal wat je na die neus zou verwachten: erg zoet en erg lang, diep, maar tegelijk helemaal niet over the top. Weerom erg fluwelig, grote kracht maar in balans. Erg mooi.
Neus is erg geoxydeerd en nogal dood. De wijn werd een tweetal uur voor de proeverij gedecanteerd (omdat de kurk verbrokkelde), maar dat zou ik niet gedaan hebben, omdat het het laatst mogelijke leven uit de wijn heeft verdreven. De mond is ook niet echt goed, begint met een WC-blokjes aroma. Spijtig.
In de neus enorm gefocused provencaals fruit met mooie eerder delicate garrigue, echt lasersharp. De mond is evenzo gefocused, het lijkt bijna Bourgogne met die zuren, en die maken hem misschien een klein beetje mager. Nu, dit is voor Beaucastel een notoir flesvariatie-jaar alsook met veel gekurkte flessen. Dit is zeker niet gekurkt, maar het is niet de beste die ik al dronk.
Eerste neus is een beetje vuil, daarna komen duidelijk Hermitage aroma's naar boven (rond stevig noordelijke Rhône syrah fruit), en daarna wordt het onmiskenbaar een Chave, met de gebruikelijke complexiteit. De mond is daarentegen een beetje mager, maar opnieuw in smaakprofiel een perfect voorbeeld van een gerijpte Chave.
Veel warmere neus en veel ronder, complexer, maar tegelijk ook zeer zuiver en weer onmiskenbaar Chave (beetje animaal, beetje vlezig, complex mineraal). Mond heeft een super focus, is heerlijk vol en lang, een echte topfles.
Meer geïntegreerde neus dan de fles bij Dirk een maand geleden, helemaal niet zo Amarone en rozijntjes als toen, veel meer een gewone "straffe" wijn, superdiep, donkerrood, kruidig, bedwelmend. De mond is super lang lang lang (of wat dacht je), met een niet voorstelbare concentratie die toch in balans blijft, dit is nooit plomp. Veel te jong maar al zeker te genieten.
Neus lijkt frisser dan de 1998, minder zwaar op de hand, heerlijk aromatisch, kruidig, diep rood. De mond is veel minder zwaar en beladen, lijkt gewoon een te jonge grote wijn. In vergelijking is de 1998 een monster. Ze zijn aan elkaar gewaagd, de 2000 lijkt op dit ogenblik een voordeel in balans te hebben.
Nog nooit een wijn gehad die zo naar echte verse confituur rook... Zwarte bessen tot achter uw oren, niet te doen. De mond is erg mooi, maar toch een beetje eendimensionaal, machtig en prachtig, maar heeft nood aan complexiteit.
Eerste neus echte olijven, lijkt zeer benaderbaar, fris, delicieuze provencaalse neus. Mond heeft perfecte balans met goede zuren om het volume te gragen. Erg aangenaam om nu te drinken, tannines zijn onder controle.
De neus is enorm in your face, heel toegankelijk, forward fruit, diep rood fruit, erg jammy. De mond is nog superjong, echte kindermoord, nog helemaal niet geëvolueerd. Erg jong en zeer geconcentreerd.
Erg donkere, diepe kleur. De neus is zeer zuiver, kruidig, mooi diep donker fruit, beter dan de 2000. De mond is zeer gebalanceerd, dit is veruit de beste Mordorée van de 3 (1999, 2000, 2001). In vergelijking hiermee is de 2000 flabby; dit is veel gestructureerder. Echt grote wijn, met meerlagige complexiteit die blijft duren.
Dit is een Late Harvest Viognier, TBA eigenlijk (DBS staat voor Dried Berry Selection), die Manfred Krankl maakt in samenwerking met 'Mr. K': Alois Kracher, de wereldberoemde zoete wijnmaker van de Neusiedlersee in Oostenrijk. Erg zoet, de neus heeft exploderende marmelade en kweepeer (da's wel mooi). Naadloos zoet in de mond, redelijke zuren, maar een beetje simpel naar mijn smaak. Mooi zoet sans plus.
De neus heeft gecarameliseerde marsepein, erg complex, zeer speciale orange marmelade ook. In de mond is het super siroop, blijft echt plakken, overweldigend krachtig, maar zeer complex en erg speciaal. Mooi!
Dwars door de massieve portneus heen ruik je een reeks erg delicate aroma's met dat fijne rode fruit en een duidelijke kruidigheid, de neus is echt nog erg jong. Mond is supervol en erg gebalanceerd, enorme lengte, grote concentratie en zo jong nog, niet te geloven. Zalig.
Mijn eerste Nacional, en die heeft niet beschaamd. De neus is onwaarschijnlijk genoeg een graad complexer dan de Fonseca 1970; heeft nog meer finesse zonder in te boeten in enige kracht met ook erg fijn hout dat het typische krachtige Porto-fruit wat verzacht. De mond is echt krachtig fluweel (maar dan heel krachtig), enorme structuur, perfecte textuur ook, eindeloze lengte, supercomplex. Dit is absolute top, eigenlijk de beste Port die ik al gedronken heb. Da's de reden dat je zoiets koopt, en al die jaren er op wacht. Enorm, prachtig, dit blijft mij lang bij.
London Offline #3 - The West House, Biddenden, Kent
Overzicht van de geproefde wijnen: