Wanneer:
Waar:
Met wie:
Met een aantal wijnliefhebbers afgesproken om een Haut-Médoc 1982 degustatie op te zetten, met daarbij zeker de toppers. Wel, het werd zoals men mag hopen een prachtige proeverij. De wijn van de avond voor mij was de Mouton-Rotschild 1982, de tweede wijn die ik ooit 101 punten wou geven... Want net daarvoor vond ik de Latour de absolute perfectie, maar de Mouton was echt nog beter. Absoluut magnifiek.Wat heel opmerkelijk was het hoge niveau van alle Bordeaux 1982 en het feit dat er niet 1 slechte (gekurkte, 'over the hill'...) fles bij was. Leuk was ook dat er begonnen werd met 2 Champagnes uit 1982, een buitenkans om oudere champagne te proeven. Hier was de Dom Pérignon duidelijk de beste.Nadien werd afgesloten met 2 Ramonets uit 1992 bij de kaas. Daarna (we waren nog niet genoeg verwend) de meer dan fantastische Climens 2001... Een erg mooie avond weeral, in een erg leuk restaurant in Gent, Nzet in de Oudburg. Originele keuken (enige opmerking was de keuze van de gerechten die niet optimaal was bij de wijnen), en een erg eigenzinnige en uitgebreide wijnselectie. Aanbevolen.
Dég. 2007, recht vanop het domein en dus recent gekocht. Mooie rijpe gistneus, oogstappel, zeer grote finesse, echt een kantwerk van fijne aroma's. In de mond een beetje mager, met een erg flinke aciditeit, en echt te weinig body. Spijtig, want de neus was absoluut magnifiek.
Zeer rijpe neus, complex, stevigere aroma's dan de Philipponnat, rijpe oogstappel, geraffineerd. In de mond zeer rijp, beetje oxiderend, redelijk vol, zeer goede lengte. Een erg mooie wijn, maar niet op het niveau van de echt grote Dom Pérignons.
Mooie Bourgogne chardonnay neus, met wel flink hout maar dit vormt geen probleem, het geheel is goed geïntegreerd. Hazelnoot ook, boter, en erg rokerig, met minerale toetsen. De mond is super gebalanceerd, met een mooie massa en goede zuren die de structuur ten goede komen. Goede lengte. Mooie wijn. Na een tijdje in het glas wel een beetje oxiderend.
Zeer eigenaardige neus, beetje botrytis, beetje geoxideerd, maar toch floraal. Opent ook meer in het glas, beetje medicinaal. De mond is mooi, maar mist wat op het vlak van integratie, en is even eigenaardig dan de neus. Bij het onthullen: dit is een privé cuvée die het domein enkel uitdeelt aan vrienden of goede klanten, en niet verkoopt. In 2001 zijn hiervan slechts 572 flessen gemaakt.
Mooie klassieke Bordeaux neus, niet versleten, met de laatste toetsen primaire cassis die naar secundaire aroma's evoleert, redelijk donker van neus, wel een klein beetje bruut en boertig (Saint-Estèphe?), poivron. De mond is een beetje harder dan je zou willen maar met goede structuur en lengte. De nasmaak verpietert een beetje. Toch zeker geen slechte starter van deze 1982 reeks.
De neus is zeer cassis gedomineerd, iets minder terroir gedreven dan de Montrose die er voor kwam, mooi ceder en fijn hout, grote finesse, tabak, zoetig. De mond heeft duidelijk meer finesse dan de Montrose, met goede structuur en lengte, in balans, niet hard. De aroma's in het glas worden exotischer na een tijdje rusten.
Zeer karaktervolle neus, een beetje medicinaal, gesofisticeerd, meer zo dan de Montrose 1982, maar wel een beetje in dezelfde stijl, grote finesse, krachtige aroma's, cassis, ceder, alles heel mooi in samenspel, beste neus van de flight (met 1982 Montrose en Cos d'Estournel). De mond is fluwelig maar met genoeg kracht om het spannend te houden, grote lengte, super wijn.
Een zeer finesserijke neus, een grotere finesse dan de wijnen van de vorige flight (1982 Montrose, Cos d'Estournel en Lynch Bages), maar zeker wel krachtig, eigenlijk nog zeer jong donker fruit voor die leeftijd, mooi cassis en ceder, textbook. Mond is zeer fluwelig maar met de perfecte textuur, fijn en krachtig tegelijk, a powerful fist in a velvet glove. Zalig.
Krachtigere neus dan de 1982 Léoville-Poyferré, met minder verleidelijke charme, zeer cassis en ceder gedomineerd (dus erg klassiek), de kracht van de aroma's vallen op. De mond is zeer krachtig maar wat ruwer als de Poyferré. Goede balans, erg mooi.
Opnieuw meer finesse dan de 1982 Ducru, een hint van varen in de neus die aan Pauillac doet denken, zeer diepe neus die zeker nog niet alles geeft, zeer donker en broedend, magnifiek. In de mond grote kracht en perfecte balans met zeer grote lengte, mondvullend. Superbe wijn. Bedenking achteraf: al elke keer dat ik Gruaud 1982 proefde, was ik erg onder de indruk. Deze wijn laat zien tot wat niveau dit domein kan geraken.
Niet voorstelbare neus met een eerste hint van 'lead pencil', zeer diepe aroma's van pure ceder en ander fijn kreupelhout, donkere lagen van cassis met een rokerige ondergrond, absoluut complex en perfect. De mond begint erg subtiel en zwelt dan aan tot een overweldigend orgelpunt, zeer straf en sterk maar in balans (en dus zeker niet té overweldigend), het geheel leidt tot een sprakeloze perfectie. Een voorrecht om te mogen proeven.
Iets meer geëvolueerde neus die wel een erg mooie finesse heeft, wat het meest opmerkelijke is voor de aroma's. Alles zeer gebalanceerd en fijn. In de mond wel wat magerder dan de 1982 Latour, wel erg mooi en zeker niet té mager. Heeft het erg lastig na de perfectie van de Latour. Is een zeer mooie wijn, maar niet van dezelfde orde. Bedenking achteraf: da's de tweede keer dat ik Lafite 1982 proef, en geen van beide keren kwam de wijn in de buurt van de perfectie die sommige journalisten hem toeschrijven.
Zeer zuivere neus, echt puur, met fijn potlood, bedwelmend parfum van diep donker cassisfruit en fijn hout, dit alles van een enorme complexiteit, zeer veellagig, enorm diep, de perfectie. De mond is loepzuiver opnieuw, groot, welwillend, zeer zeer lang, en in geen enkel aspect overdreven, alles in perfecte balans, de perfectie haast voorbij. Om sprakeloos van te worden. Da's de tweede keer in mijn wijnliefhebberij dat ik een wijn 101 punten zou willen geven... Want de Latour 1982 die er net voorkwam, was absoluut perfect. Maar deze fles Mouton 1982 is perfecter.
Als je het wil weten: de andere keer dat ik 101 punten wou geven, was aan Haut Brion 1989, na een perfecte fles La Mission Haut Brion 1989... Ik weet het, ik heb al heel veel sjans gehad, en daar ben ik dankbaar voor.
Als je het wil weten: de andere keer dat ik 101 punten wou geven, was aan Haut Brion 1989, na een perfecte fles La Mission Haut Brion 1989... Ik weet het, ik heb al heel veel sjans gehad, en daar ben ik dankbaar voor.
Zeer exotische neus, bijna Californische cabernet, zeer complex, verleidelijke aroma's van oosterse kruiden, kruidnagel, soja, zeer grote finesse. De mond is zeer zuiver, bijna bourgondisch in de mond, super in balans, maar de 1982 Mouton en Latour (die er net voorkwamen) hebben net nog dat ietsje meer in struktuur en spanningsboog. Ik geef het toe, het is absolute haarklieverij.
Een heel pure neus, zuiver, hazelnoot, mooi fruit, heel mooi. De mond is goed gebalanceerd met flinke zuren, misschien een beetje te veel, maar toch in het geheel een goede balans.
Meer geëvolueerd, meer oxydatie maar zeker drinkbaar, zeer zacht aroma's met mooie finesse. In de mond zeer rond, met minder harde zuren dan de Ruchottes. Mooie complexiteit. Maar geen al te groot verschil tussen deze Grand Cru en de Premier Cru Ruchottes, en duidelijk meer geëvolueerd (misschien omwille van de mindere zuren).
Superzuivere aroma's van zeste d'orange (sinaasappelschil), prachtige focus, jong, krachtig en diep. De mond is erg dik, maar de exact juiste hoeveelheid zuren houden alles mooi in balans, zodat het geheel een frisse afdronk heeft die eeuwig lijkt te duren. Dit is magnifieke Sauternes, quasi perfectie, maar tegelijk ook infanticide... Dit wordt het absolute genot binnen twintig of vijftig jaar.
De neus heeft aroma's van licht geoxideerde oogstappel, een toets alcoholisch, maar toch zeer fruitig, een vleug armagnac. In de mond zeer zacht en zoet, een eigenaardig lichte smaak van bergamotte, proeft een beetje zoals een Tarte Tatin (u weet wel, omgedraaide appeltjestaart), mist wel wat complexiteit, beetje rechttoe rechtaan.
Bordeaux 1982 in Gent
Overzicht van de geproefde wijnen: