Herwig's proefbende hebben over de afgelopen jaren alle grote Bordeaux-appelaties in 1990 aan een grondige degustatie onderworpen. Deze avond werden de finalisten (Montrose, Latour, Léoville Las Cases, Margaux, Beauséjour Duffau-Lagarosse, Gazin (!)) van elk van die proeverijen naast elkaar gezet, samen met nog een paar grote klassiekers. Het is duidelijk dat het niveau van alle flessen (buiten een gekurkte Lafite) enorm hoog was, en er wat mij betreft niet echt een afgetekende winnaar was, maar ik vond de Léoville erg mooi, en de Margaux misschien minder dan dat ik die al eerder mocht proeven. Je moet ook wel weten dat de echte grote flessen, alhoewel ze bijna altijd heerlijk drinkbaar bleven, nu pas op hun absolute top beginnen te komen. Deze rode reuzen reeks werd voorafgegaan door een heerlijk Bourgondisch wit triootje van Rainer, met weerom een prachtige oude Raveneau... Verbazend hoe mooi. En de afsluiters zijn ook niet mis: een verleidelijke de Fargues 1990, mooi op dronk, maar een veel te jonge grotere broer Yquem 1990, gesloten en niet geïntegreerd. Dan liever nu de 1989.
Beetje alcoholische neus, zeer mineralig, diep, complex, geeft duidelijk nog niet alles, fijne sous-bois, maar al bij al toch niet zo complex als je zou hopen voor zo'n legendarische Grand Cru. In de mond zeer zacht, fluwelig, erg lang en intens, echt verbazend zacht, dat is speciaal. Mooi, en natuurlijk altijd een ervaring, maar toch duidelijk niet op het niveau van wat mogelijk is in Montrachet.
Deze fles is een Sichel botteling (Duitse invoerder), met enkel de vermelding Grand Cru, en dus niet welke wijngaard het specifiek is.
In de neus magnifiek rokerig, mineraal, de zo mooie Chablis-linde, tee, fijn kreupelhout, eindeloos complex. In de mond verbazend rond, intens, erg lang, zoetig een beetje maar toch perfect in balans, veel en veel jonger dan je denkt, simpelweg prachtig! Al was de 1973 Les Clos nog een stapje hoger. Zalig, bedankt Rainer!
In de neus magnifiek rokerig, mineraal, de zo mooie Chablis-linde, tee, fijn kreupelhout, eindeloos complex. In de mond verbazend rond, intens, erg lang, zoetig een beetje maar toch perfect in balans, veel en veel jonger dan je denkt, simpelweg prachtig! Al was de 1973 Les Clos nog een stapje hoger. Zalig, bedankt Rainer!
Vrij jonge neus, erg diep, rokerig, boterig, echt nog gereserveerd, zeer diep, prachtig. In de mond: massaal gewoon, enorme materie, zeer lang, perfecte balans, vrij typisch Ramonet stijl ook, nog gereserveerd, maar magnifiek. Zeker nog best 5 tot 10 jaar geduld oefenen.
Erg strenge neus, lijkt eerst een beetje gekurkt, stoffig, maar er zit duidelijk veel achter, verbetert in het glas, ceder, eerder fijn. In de mond toch een duidelijke touche bouchon volgens mij, niet optimaal, maar eigenlijk goed genoeg om te drinken. Nadien wordt iedereen het eens dat de fles gekurkt is. Jammer!
Neus is charmant, daarna wat alcoholisch, toch vrij gesloten, lichter rood fruit, geciviliseerde neus. In de mond erg rond, alcoholische toets toch, erg rond, beetje makkelijk, lekker hoor, maar niet super overtuigend.
Enorm geparfumeerde neus, prachtig droog kreupelhout, donker fruit, rokerig en zwoel, zeer diep, mooi! In de mond zeer rond, zacht, fluweel, erg lang, lush, maar ook erg puur, perfecte balans, magnifiek!
Neus is zeer complex, met een mooie cedertoets, zuivere cassis, zeer gereserveerd nog, de jongste in de reeks tot nu toe, erg mooi aromaboeket. In de mond erg rond, intens, lang, zeer puur, goede balans, erg mooi, maar net iets minder dan de Lynch Bages die er voor ging.
In de neus zeer fijn kreupelhout, peperig, erg donkere cassis, zalige neus met ceder en licht leer. De mond heeft een grote finesse maar is tegelijkertijd zo krachtig, zeer geraffineerd, zeer lang, magnifiek!
Zeer expansieve neus, zeer overwelmend, klein beetje alcoholisch maar niet echt storend, echt een betoverend parfum waar het moeilijk is om alle individuele aroma's uit te puren. In de mond opnieuw zeer expansief, een klein beetje over the top, maar opnieuw zo bedwelmend niet voorstelbaar. Na een tijdje in het glas komen alle aroma's nog meer samen in een perfecte versmelting - magnifiek.
In de neus erg viandé, soja ook, beetje eigenaardige, erg exotische neus, ook een lactische toets, en da's iets minder. In de mond een zeer makkelijke wijn, misschien zelfs een beetje té makkelijk, mogelijk een beetje over the hill? Eigenaardige wijn, ik weet niet goed wat er van te denken. Nadien: is duidelijk een mindere fles dan degene die ik in London dronk bijna een jaar geleden.
Donkerste kleur tot nu toe, zeer diepe neus, lijkt een beetje drogend. Vrij klassieke neus voor de rest, maar niet zo inspirerend als sommige andere wijnen die reeds gepasseerd zijn. In de mond een mooie kracht gekoppeld aan grote finesse, zeer fijne tannines die zeer lang dragen. Dit is zeer grote wijn (meer in de mond dan in de neus), maar toch een stapje terug ten opzichte van enkele wijnen eerder in de reeks.
Zeer donkere kerskleur. De neus is een super parfum, zo geraffineerd en complex, zeer klassieke linkeroever aroma's met magnifieke cassis en ceder, echt super. In de mond zeer fijn maar tegelijk enorm krachtig, het kenmerk van echt grote wijnen; magnifieke balans en erg grote lengte. Heerlijke wijn.
In de neus echte griotte kersen, beetje zoetig, absoluut niet zo'n ceder toetsen als in de (Bordeaux) wijnen die vooraf gingen; is dit wel een Bordeaux? Wel mooi fijn hout, erg jammy aroma's. De mond is zeer rond maar ook zoet, lang en intens, mooi, maar toch duidelijk geen Bordeaux volgens mij.
Achteraf: het is niet noodzakelijk eenvoudig om een Dominus blind als niet-Bordeaux te herkennen, maar voor mij is in een reeks met andere Bordeaux de weggever een gemis aan het fijne ceder, en een eerder griotte kersen dan wel cassis profiel.
Achteraf: het is niet noodzakelijk eenvoudig om een Dominus blind als niet-Bordeaux te herkennen, maar voor mij is in een reeks met andere Bordeaux de weggever een gemis aan het fijne ceder, en een eerder griotte kersen dan wel cassis profiel.
De neus is ZO diep, ZO complex, ZO groot... onvoorstelbaar. Ragfijn hout, donkerdiep fruit, zuivere terroir toetsen, zo vele lagen om te ruiken, absoluut magnifiek en een absoluut perfecte neus. In de mond is het een en al fluweel met kracht gepaard, een verstommende complexiteit en ook zo jong nog! Het is duidelijk dat deze wijn zich nu pas begint te geven. Dit is extreem groot, en neigt naar de perfectie. Mijn wijn van de avond.
Zeer klassiek linkeroever cedertoets, maar ook sous-bois, mooi evoluerend fruit (maar ook toch nog flink primair), zeer geparfumeerd. In de mond zeer fluwelig, zeer zeer lang, perfecte balans, magnifiek, en vooral erg charmerend.
In de neus mooie klassieke zeste d'orange of appelsien marmelade, complex, mooi kruidig. In de mond heel rond, wel een beetje gemis aan profiel en een beetje plat, maar een erg lekker glas klassieke Sauternes, mooi op dronk.
Neus is zeer diep, maar geeft bij verre na niet alles, zeer complex, echt diep, maar nu toch moeilijk om te beoordelen. In de mond zeer stevige wijn, erg rijke wijn, nu niet echt fijn en zelfs een beetje zwaar, maar zoveel belofte nog, veel te jong, erg serieus nog met flink wat hout, maar is een prachtige belofte voor de toekomst - ik zou dit nog zeker 5 tot 10 jaar laten liggen.
In het Fornuis - Bordeaux 1990 Finale
Overzicht van de geproefde wijnen: