Een proeverij waarbij de deelnemers gevraagd werd een (liefst oude) Châteauneuf mee te brengen. Ook François Audouze, een Fransman bezeten van oude wiijnen was van de partij, en bracht ook de mooiste oude CDP mee: een Mommessin 1933. Tja, in die tijd werd CDP nog stiefmoederlijk behandeld en waren het dus de négociants van Bourgogne die deze wijnen vaak aan de man brachten, voor zover ze ze niet bij de Bourgogne kapten om een minder jaar wat meer body te geven... Een frequent toegepaste praktijk toen! Mijn fles was een Max Chapoutier La Bernardine zonder leeftijdvermelding, maar aan het etiket te zien zou ik schatten ergens jaren zestig. Gezien de toch nog redelijke kwaliteit leek het François niet onmogelijk dat het een 1961 zou zijn... Maar dat is natuurlijk maar speculatie. Het was de laatste van drie flessen die ik een paar jaar geleden kocht aan de zee... Voor €10!Daarna waren er ook een reeks jongere CDPs, met twee erg knappe mini-verticales van Clos des Papes en Pégaü Laurence, om via een matige Bonneau 1996 en een mooie Beaucastel 1989 dan tenslotte te eindigen met een summum van een wijn... De Clos du Caillou Réserve 1998.Als je meer foto's van de proeverij wil zien, ga dan naar http://www.pixagogo.be/7870934100 - foto's genomen door Jozef. Op deze foto zie je van links naar rechts de Chapoutier Bernardine, de Mommessin 1933 en de Beaucastel 1954. Een prachtige maar ook leerrijke avond.
In de mond redelijk fijn, nog jong, mooie lengte, de complexiteit komt er stilaan door in het glas. Erg mooie champagne en eigenlijk al de meest verleidelijke jonge Dom Pérignon die ik geproefd heb. Ik ben al vaak teleurgesteld geweest in Dom Pérignon, maar deze keer zeker niet. Heerlijke champagne!
In de mond erg vol en rond, de te verwachten intensiteit, zeer lang en gebalanceerd, erg mooi!
In de mond bijpassende nervositeit maar minder vol dan de Rostaing, wel perfecte structuur, strenger dan de Rostaing, ook iets minder vol, maar toch mooie Condrieu. Iets mineraliger ook.
In de mond mager en vuil, niet goed. Verbetert wel nadien in het glas, en begint verbazend genoeg zelfs wat te verleiden...
In de mond mooi rond en gebalanceerd, goede lengte, erg mooi, mooie structuur, loepzuiver. Verbazend goed eigenlijk.
In de mond nogal robuust, carré, maar redelijk kort en unidimensionaal.
In de mond mooie balans, mooie lengte, dat zelfde zoetige fruit, redelijk complex, erg charmant en lekker. François Audouze oppert dat het een 1961 zou kunnen zijn, omdat hij vindt dat de wijn toch wel er nog erg mooi staat, en het etiket (zonder jaargang) wel uit de jaren zestig lijkt te komen.
In de mond erg mooi rond, lang, gebalanceerd, vol, verbazend gewoon voor die leeftijd, echt een heel mooi glas Châteauneuf, lekker!
In de mond bijna de smaak van vermouth, zeer surmature, maar toch wel boeiend met een redelijke lengte. Wel net niet goed genoeg om grote wijn te zijn (op deze leeftijd).
In de mond redelijk fijn, niet heel intens, wel goed in balans, maar toch iets minder overtuigend dan de 1988.
Prachtige, volle neus, rokerig, tabak, kruidig, bedwelmend, donker evoluerend fruit, magnifieke aroma's.
In de mond erg mooi rond, lang, mooi in balans, redelijk complex ook. Erg mooi.
In de mond mooie volle attaque, goede spanning, mooie balans, redelijke lengte, erg mooi.
Bedenking achteraf: dit was duidelijk een betere fles dan degene die ik eerder al proefde, had dat toen 89 gescoord.
In de mond een tits alcoholisch, heeft nu een beetje moeite met de juiste balans, maar dat lijkt me geen probleem - laat het nog maar even liggen... Want er zal duidelijk nog meer complexiteit en structuur volgen. Prachtige wijn, al is deze fles een ietsje minder dan het exemplaar op Dirk's verticale van Laurence een tijdje terug. Desalniettemin blijf ik de 1985 een van de beste Pégaü jaargangen vinden die ik al dronk.
In de mond erg vol en rond, zeer lang met een onberispelijke structuur, magnifiek. Eigenlijk al erg lekker voor een 2001, want de meeste van die jaargang zijn op dit ogenblik toch nog erg gesloten.
Mond is eigenlijk wat mager, maar wel erg karaktervol en met een mooie balans. Is natuurlijk geen topjaar. Is ook minder dan de fles bij Alain in 2003... Of begint dit al over the hill te gaan?
In de mond mooi geëvolueerd, rond, perfect om nu te drinken, met een zeer goede lengte. Een van de betere Beaucastels 1989 (een jaar dat notoire flesvariatie heeft voor dit domein).
Een zeer diepe neus, zo complex, kruidig met donkerdiep rood fruit... Om in te verdwalen.
In de mond de quasi perfectie... Perfect rond, zeer zeer lang, perfecte structuur, absolute top.
In Folliez - oude Châteauneufs
Overzicht van de geproefde wijnen: