In Euryanthe - Verticale Dauvissat Clos, Chablis 1995 en Bourgogne rood 1993

Wanneer:
Waar:
Met wie:
31/03/2010
Euryanthe

Een lach en een traan bij deze Euryanthe Bourgogne proeverij. Eerst een prachtige reeks Les Clos van Dauvissat, met wel spijtig genoeg twee gekurkte wijnen... Maar de rest was van een zeer hoog niveau. De groep was redelijk unaniem over de volgorde van de top 3: 2005 (22 punten), 2001 (een jaar met slechte reputatie in Chablis - 16 punten), 1999 (ook een iets minder jaar in Chablis - 9 punten). De foto toont de Les Clos wijngaard in Chablis.

Vervolgens 4 Grand Cru Chablis uit 1995, met daarbij de zeer omstreden Chablis Valmur van Verget, die door Robert Parker's toenmalige assistent Pierre Rovani een perfecte score van 100 punten kreeg met nogal lyrische bewoordingen zoals "I soon realized that I had tears rolling down my cheeks" en meer van dat. Dit was maar de tweede niet-zoete witte wijn in de geschiedenis van The Wine Advocate die een perfecte score kreeg, en dat viel dus enorm op. Tot op heden hebben maar 8 droge witte wijnen een perfecte score, tegen 177 rode wijnen... Daardoor is de wijn in de USA erg gegeerd geworden, maar werd het ook al vrij snel duidelijk dat Rovani een beetje hard overdreven had... Wat eigenlijk ondertussen ook door Parker wordt erkend, want die perfecte score vind je niet meer terug in de online database!

Dus een wijn met een geschiedenis. Niet dat het een slechte wijn is (ik scoorde 92 punten), maar naast de echte groten in Chablis (Raveneau en Dauvissat) is het broekje toch wat kort.

Vervolgens de traan: Rode Bourgogne 1993 (met ook weer 2 gekurkte wijnen). Er is al veel geschreven over dat jaar, en er zal nog wel meer volgen. Sommigen beweren dat dit ooit goed komt, maar ik ben toch blij dat ik het niet in de kelder heb liggen. Haast allemaal dun, scherp, mager... Maar wel bijna allemaal met een heel mooie neus, vaak zeer complex, waardoor ze van mij nog soms aanvaardbare scores kregen - ik heb echt een zwak voor mooie aroma's in een wijn. Is dit een jaar zoals 1988, dat misschien toch ooit rondkomt? Laat anderen dit maar verder verkennen. De Méo-Camuzet Clos Vougeot was veruit de beste wijn voor mij, gevolgd door een paar andere: Clos de Bèze van Pierre Damoy, Méo-Camuzet Cros-Parantoux, Domaine Leroy Vosne Beaux Monts.

Daarna een paar afsluiters: mooie Clos de Bèze 2005 van Perrot-Minot, maar nog veel te jong modern nu, en een lekkere Rousseau Clos Saint-Jacques 2003, en een verdienstelijke Sauternes 1967, blijkbaar goed gelegen grenzend aan Yquem. Maar niet echt hetzelfde als Yquem 1967, nog steeds de mooiste zoete witte wijn die ik ooit dronk.

Degorgé 21/3/2006. Neus in de oxydatieve stijl, rijpe oogstappel, fijn hout. De mond is mooi rond, goede balans en lengte, drinkt mooi weg, mooie complexiteit.

Zeer smoky neus, beetje putteke, honing, linde, zeer mooi en complex, mineraal. Mond heeft een zachte attaque, vuursteen in de middensmaak, redelijke lengte, maar mist een beetje oemph aan de achterkant, beetje te braaf. Maar mooie wijn.

Neus is mineraler, maar meer gesloten, wel een linde toets. De mond is wat smaller, minder charmant dan de vorige, wel langer dan de vorige. Mogelijks een belofte, maar dat is nu toch moeilijk om in te schatten.

Neus lijkt mij een beetje getoetst bouchon te zijn, ruikt een beetje vuil, maar er zijn ook nog aroma's van linde, honing, typische Chablis aroma's. De mond bevestigt een lichte toets bouchon, proeft ook wat vuil en metalig. Geen score.

Zeer exotische neus, wit fruit, exotisch fruit, floraal, linde, honing, erg rijk. De mond is volgens de verwachting van de neus, rond, krachtig, geconcentreerd, lang, maar in balans met net genoeg zuren, grote lengte, zeer mooi.

Neus is mooi Chablis, weer linde en honing, complex, mineraal, vuursteen, erg mooi. In de mond mooi rond, krachtige attaque, lang, in balans, perfect op dronk nu maar met nog veel reserve. Erg mooi.

Neus lijkt initieel meer op Côtes de Beaune dan Chablis, mooie mineraliteit, wit fruit, kleine floraliteit. De mond heeft een erg strakke attaque, nijpt wat toe, flinke zuren, en nu niet echt lekker om te drinken. De zuren blijven doorbranden.

Beetje eigenaardige neus op eerste reuk, maar blijkt toch een mooie complexiteit te tonen, klassieke linde & honing toetsen, mineraal. De mond heeft een zoete, ronde attaque, en verlengt dan in een strakke, minerale finish, goede lengte, erg mooi.

Neus is veel voller, exotischer, meer honing, zoeter, wit fruit, mineraliteit, erg mooi en zeer complex. De mond begint vol maar met zo'n balans, complex vanaf het eerste moment, perfecte balans, zeer grote lengte, multidimensioneel, prachtig gewoon.

Neus is wat versleten, oxydatief, daarnaast niet zoveel profiel maar wel te herkennen als Chablis, wat gist. In de mond zeer brede attaque, daarna wat zuren, mooie lengte, maar tijd gedronken.

Nota achteraf: dit is de fameuze wijn die Pierre Rovani, toenmalig medewerker van Robert Parker, 100 punten scoorde, wat compleet overdreven was. Ook Parker moet dit gevonden hebben, want die 100 punten score is nergens meer terug te vinden op zijn website.

Neus is zeer Chablis opnieuw, linde, honing, mineraal, complex, diep, mooi. De mond begint mooi strak, perfecte balans, grote lengte, expansief in het middenstuk, strak af zonder te strak te zijn, nog zeer veel reserve. Magnifiek.

Neus is mooi met rijp rood fruit, fijn hout, redelijk krachtig, mooi. Mond heeft een vrij strakke attaque, zuren blijven dragen, vrij ruw. Beetje boertig.

Neus is een beetje eigenaardig, wat cola, donker fruit nog, niet in balans. De mond is ook nogal eigenaardig, aciditeit, magere structuur, redelijke lengte, maar niet echt lekker.

Neus relatief moeilijk, terroir, wat gesloten, donker fruit. Mond is wel al de zachtste van de reeks tot nu toe, gebalanceerd, lekkerder dan de neus mij liet vrezen, mooi rijpe Bourgogne.

Neus is zeer mooi, delicaat, violetjes, donker pinot fruit mooi gerijpt, mooie complexiteit. De mond heeft nog een vlotte attaque, maar valt nogal strak en zuur af, toch een bepaalde rondeur, mooi met eten.

Prachtige neus, mooi rijp Pinot fruit, complex, sous-bois, heerlijk gewoon. Mond heeft een eerst volle attaque, maar direct komen zuren het spelletje verstoren, en valt de wijn nogal mager wel, alhoewel er duidelijk wel persistentie heeft. Gaat dit ooit nog verbeteren? De helft van de tafel beweert van wel. Herbekijken in 2020 :-) .

Zeer champignon in de neus, wel complex en diep, en niet echt makkelijk, mogelijk is er wel een toets kurk. De mond geeft ook niet echt alles, toets kurk wordt duidelijker. Geen score.

Neus is een beetje stoffig in het begin, daarna wel een complexiteit, maar wat moeilijk. De mond heeft een mooi volle attaque, drinkt makkelijk weg, misschien niet genoeg spanning en complexiteit voor Grand Cru, niet slecht maar zeker niet groot.

Neus is volledig geoxideerd, echt niet te doen. De mond is eigenlijk verrassend in balans, rondeur, maar de oxidatie stoort natuurlijk.

Neus is mooi, rijp, fijn sous-bois, rijp pinot fruit. De mond heeft een redelijk volle attaque, maar valt dan nogal mager weg. Redelijke lengte.

Finesserijke neus, zuiver, puur, versmolten, complex. De mond daarentegen... Nogal mager, hard, zuur.

Fijne neus met hout, sousbois, versmolten gerijpt fruit, iets te veel barrique toets. De mond heeft een vrij ronde attaque, in deze 1993 zijn de zuren niet zo storend, redelijke afdronk.

Een duidelijke toets bouchon bederft het feestje, want de neus toont veel mooie materie. De mond bevestigt allebei die bevindingen: veel stuffing, maar metalig in de afdronk door het gekurkt zijn. Spijtig en geen score.

Troebel aspect. De neus toont mooie rijpe Bourgogne, zeer fijn sousbois met rijp fruit vermengd, grote finesse, erg mooi. De mond is zeer gebalanceerd, en bij verre de beste al van de hele reeks 1993's, zonder agressieve storende zuren, mooie materie en balans. Zo krijg je weer vertrouwen :-) .

Neus is zeer donker van aspect, flink hout getoetst nog, zeer serieus wellustig fruit, un peu un vin de pute... De mond is zeer vol, wel nog dominerend hout, nog niet versmolten, flink rond en haast zoet, zeer veel potentieel. En minstens 7-10 jaar afblijven.

Een neus van zeer zuiver Pinot fruit, fijne bosgrond, Gevrey karakter, delicate kruidigheid, zeer complex, heerlijk. De mond heeft veel finesse en toch net krachtig genoeg, al zou die misschien een beetje krachtiger mogen, grote balans, zuivere afdronk, heel mooi, en voor een 2003 helemaal niet extreem.

Een klassieke oudere Sauternes neus, met de obligate sinaas zeste, mooi maar in het geheel niet heel fijn. De mond is zeer mooi in balans, terug met die sinaasschil toetsen, frisse zuren dragen het geheel, redelijke lengte. JP1 weet te vertellen dat dit domein aan Yquem grenst ("contigu" dus).

In Euryanthe - Verticale Dauvissat Clos, Chablis 1995 en Bourgogne rood 1993
Overzicht van de geproefde wijnen: