Euryanthe - Bordeaux 1990

Als we van het Bourgogne padje afgaan, is dat meestal voor een goede reden, zo zijn wij nu eenmaal. En dit... Dit is écht een goede reden: Bordeaux rood 1990.

De avond opende met een zeer fijn trio Champagnes, maar het leuke Jacquesson koppel werd toch voorbij gestoken door de zelfverzekerde structuur en materie van de Bollinger RD 2008.

Dan op naar het hoofdthema, en de samenvatting is simpel, alle wijnen stonden er en zelfs meer dan dat, verschillende toonden hun absoluut beste kant, wat toch niet een zekerheid is met wijnen van ondertussen 35 jaar oud. De volgorde van de wijnen was gekozen door de meest onschuldige hand die we konden vinden in onze club, maar buiten misschien het laatste koppel speelde dat niet echt een rol, omdat alle wijnen op zo'n niveau presteerden.

Een paar verrassingen waren er wel na het onthullen: de Montrose was deze avond een prachtige wijn maar niet op het stellaire niveau dat we die al proefden; van de Grand-Puy-Lacoste verschoot iedereen wat resulteerde in een derde plaats met 11 punten; de Léoville Las Cases was ronduit subliem en voor mij de wijn van de avond, en kreeg een tweede plaats met 14 punten. Maar de duidelijke winnaar van de avond was de mythische Beauséjour Duffau-Lagarosse, een meesterwerk, met 23 punten.

Op naar wit aan tafel met een triootje Guy Roulot, altijd een feest! De 1er Cru kon zich duidelijk manifesteren tussen de twee villages cuvées, maar alle drie waren heerlijk. Voor het rode extra thema helemaal iets anders: een triootje Gaja Barbaresco, met twee echte oldtimers die er perfect stonden en demonstreerden hoe deze wijnen er wel degelijk kunnen staan na 55 jaar, maar de 2004 was toch de beste wijn van de reeks.

De zoete afsluiters waren twee iets meer recente jaargangen Yquem, die wel twee kanten van diezelfde wijn toonden, met een 2007 die nog niet helemaal in balans was, maar een 2004 die absoluut prachtig was. Top afsluiter voor een ronduit memorabele top avond.