In De Zeste - 4 flights Cabernet (Bordeaux et les autres)

Wanneer:
Waar:
Met wie:
21/01/2002
Zeste

Prachtige proeverij met niks dan toppers. Alleen de Heitz Cellars viel wat tegen (echt te veel munt). De Sassicaia 1985 is magnifiek, maar zo gepolijst, bijna té gepolijst. De neus van de Cheval Blanc 1985 is gewoonweg fantastisch. De wijnen van de avond waren de LMHB 1989 en de Margaux 1990. Maar in het algemeen een onvergetelijke avond.

Mooi! Zeer fijne neus, in de monde enorm intens maar wel een beetje scherp aan de achterkant. Mooie aperitief champagne. Nu wel nog gesloten.

Compleet ondoorzichtig, en eigenaardig bloemig in de neus, bijna overdreven! Vol munt, echt Fernet Branca a la Menthe (voor zij die dat niet kennen: Macleans tandpasta). Die munt is in de mond bijna niet te doen. Mooi product, maar toch liever zonder de munt & overdreven geuren.

Klassiekere internationale neus met donker fruit, eik, en vanille. Zeer lange afdronk, supergepolijst. Eigenlijk is dit een echt perfecte wijn, maar een beetje te clean is wel het verwijt, niet genoeg ziel. Te perfect. De te ideale schoonzoon. En dat kost wat mij betreft een paar puntjes. Maar de wijn is dus wel quasi perfect.

Heel mooi, maar een beetje banaler dan de vorige. Er zit in de neus wel een soort surmaturité die een beetje eigenaardig is. Erg lang in de mond.

Wat een neus! Quasi perfect. Neus lijkt mij op de Cheval 70 die ik onlangs bij Thienpont dronk. In de mond wat droger dan de anderen, maar wel met karakter.

Superlekkere Bordeaux neus - zeer typisch. Ceder! Magnifieke mond, super concentratie, superversmolten, heerlijk lekker. De neus is zo'n neus waar je eerst 2 uur aan wil ruiken, en een van de zeldzame keren (maar reeds 2 keer deze avond!) dat ik een perfecte score geef voor de neus. De mond is harmonieus en erg lang. Zeer groot.

Neus nog redelijk streng. Mond heel mooi, maar ook nogal streng. De jongste van de 3 wijnen. Iets monolitischer dan de anderen. Groot, maar niet op niveau van de rest, die echte superlatieven zijn. Maar, wees zeker, dit is samen met de 1982 van het beste dat Lynch Bages ooit produceerde.

Prachtige Bordeaux neus, weer zo'n neus waar je een uur aan kan blijven ruiken. In de mond heel mooi, en zeer fijn, lijkt een Margaux. Finesse en kracht. Perfecte balans, lang.

Beetje zoetige neus, eigenaardig. Beetje mestgeur - 'brett'? In de mond fantastisch lang, diep. Eigenaardig maar prachtig. Na onthulling: dit is de tweede keer dat ik dit drink (vorige op de 100-punten proeverij van Jean-Paul), en vorige keer gedroeg die zich helemaal anders - die brett-geur viel mij toen niet op. Kwam iets fijner over.

Zalige neus! Absoluut perfecte neus. Bedwelmend. Lang in de mond, prachtig versmolten. Misschien een beetje te 'amerikaans' maar magnifiek. Is mogelijk niet zo zuiver intens als de anderen, maar toch van een zeldzaam niveau.

Neus wat surmature. Prachtig maar moeilijk. Mond zeer gepolijst, lijkt niet zo lang. Maar ook subliem. Na onthulling: dit is de tweede keer dat ik dit drink (vorige op de 100-punten proeverij van Jean-Paul), en vorige keer gedroeg die zich helemaal anders, en da's dus al net zoals die Montrose! Toen dronken we die twee zij aan zij, en was de Latour toch net iets groter, gestructureerder, en met meer ras. Maar nu... Is dit een moeilijke fase? En hoelang moet je hier dan nog op wachten?

Mooie neus, fijne ceder. Mond intens en fijn. Heeft het een beetje moeilijk na het vorige geweld. Maar dit is niet te onderschatten: dit geeft lang nog niet alles wat er in zit!