Eerste deel van een Châteauneuf proeverij 1995 opgezet door Herwig. Het algemene niveau was niet van die aard om wild te worden, en ze laat ook zien dat 1995 een goed, maar geen exceptioneel Châteauneuf jaar is. Maar wat wel bevestigd wordt is dat de Clos des Papes een van de sterkste 1995s is, toch van de 'normalere' cuvées tenminste.
Heel fijne toast in de neus, lichte gist, oogstappeltje. Mond heeft nog flinke zuren, zelfs wat te veel, eerder op finesse dan op kracht, wel goede balans. Is duidelijk nog te jong. Zou een beetje meer materie mogen hebben.
Gouden kleur. Oxidatie neus (natuurlijk), maar wel met lindetoets die wat fijnheid brengt. De mond houdt het echter niet, wat oxidatief plat, valt ook een beetje kort weg. Bof.
Iets minder gouden kleur. Neus is veel intenser, enorm rokerig, nogal brut hout in het begin, maar daarna komt er meer finesse naar boven. Mond is super rond, zacht, erg lang en intens, erg mooi! Toch genoeg zuren om het geheel fris te houden. Complex.
Granaat. Beetje stoffige neus, en eigenlijk wat versleten. Lactisch, geen fruit, ook niet secundair (gestoofd of zo). Mond is erg vol, krachtig, klassieke stijl, beetje alcoholisch, wel een goede structuur en lengte. Duidelijk beter dan de neus liet verhopen.
Iets jongere kleur dan de Janasse VV. Neus met verbrande rubber, iets dat ik nog nooit rook in een Châteauneuf! Er zit een beetje donker fruit onder, maar neus is echt niet aangenaam. De mond is een beetje waterig zelfs in de attaque, niet veel structuur, niet goed gewoon.
Granaat. Mooie neus, fijn hout, garrigue, diep donker fruit dat begint te evolueren, diep. Mond heeft een mooie structuur, iets strenger dan je zou denken, wel mooi en redelijk klassiek. Lekker!
Kers, dus nog jonge kleur. Neus meer gesloten, koffie (redelijk opmerkelijk), diep fruit, fijn hout en kruidigheid. De mond heeft een goede lengte, fijne zuren die het geheel fris genoeg maken, fijne afdronk. Mooie wijn.
Nog jonge kerskleur. Neus is erg intens, erg krachtig, kruidig, fijn, nog jong. Mond is zalig rond, lang, krachtig, perfecte structuur, toch goede finesse en mooie lengte. Erg lekker.
Granaatkleur. Mooi geëvolueerde neus, perfect fijn hout, geeft mij een modernere Châteauneuf indruk. De mond is absoluut niet zo goed als de neus liet vermoeden, niet zo rond, daar mist wat! Valt ook wat plat aan het einde. Na het bekendmaken van de fles: Pégaü 1995 is en blijft een eigenaardige wijn, of zit in een eigenaardige fase. Ik weet niet goed wat er van te denken.
Kleur twijfelt tussen kers en granaat. Erg intense neus, op het moment van keren van primaire aroma's naar secundaire, kirsch, beetje pruimen, mooie intensiteit, beetje animaal en wildgeur. Complex dus. Mond is iets magerder dan je hoopte na zo'n neus, redelijke structuur, redelijke lengte, maar de neus liet een monster van een wijn vermoeden. Een beetje uitdrogend in de finale. Na het tonen van de fles: niet zo'n overtuigende vertoning als andere keren - zoek de nota's maar op.
Granaatkleur. Heel intense neus, vleesjus, zeer zuiver fruit, heel diep, fijne kruidigheid, zoete grenache in de verte. De mond is erg traditioneel, zuiver, focus, goede lengte, erg erg mooi.
Kleur twijfelend tussen kers en granaat. Neus lijkt geen Châteauneuf, boisé, nog erg diep en een beetje gesloten, redelijk primair. De mond is erg rond, beetje lactisch, maar een goede lengte. Iets te modern. Na bekendmaking fles: ligt in lijn met andere proefnotities van deze wijn; is zeker niet op het niveau van de 1990.
Granaatkleur. Neus heeft nog mooi diep rood fruit, ook wat soja, erg complex, kruidig, zalige neus eigenlijk, olijf. De mond heeft een perfecte focus, is lang, met een magnifieke structuur, mooie balans, net iets zoet maar helemaal niet storend, super gewoon.
In de Pazzo - Châteauneuf du Pape 1995 deel 1
Overzicht van de geproefde wijnen: