Guy opende de avond met twee soorten Perrières: eerst een koppeltje 2004 Puligny Perrières (waar de Carillon duidelijk de betere wijn was), maar dan vooral een heel mooie reeks 2002 Meursault Perrières, wijnen uit de beste wijngaard in Meursault die volgens velen gerust de missende Grand Cru van de gemeente zou mogen zijn. Maar ja, er zijn geen mysteries... Zoals al zo vaak kwam ook deze keer in deze blinde proeverij voor de groep unaniem Coche-Dury als top uit de bus, deze keer gevolgd door een erg mooie Comtes Lafon en Lucien Le Moine als derde. Heel boeiende reeks!Vervolgens het rode thema van de avond: Bourgogne rood 2004. Dit is een zeer moeilijk en controversieel jaar voor rode Bourgogne, met fruit dat niet altijd rijp is of zuiver, en in sommige gevallen duidelijk iets groens als karakter heeft. De oorzaak hiervan is onderwerp van zeer verhitte discussies, waarbij ook in de richting van lieveheersbeestjes wordt gekeken, omdat de geur bij sommige wijnen heel hard trekt op de geur dat deze insecten kunnen afgeven. In 2004 zijn er verschillende waarnemingen van hele hopen lieveheersbeestje in de wijngaarden, maar niemand kan eigenlijk met wetenschappelijke zekerheid zeggen dat dit er iets mee te maken heeft. Maar het is toch een mooie inspiratie voor de foto bij deze proefnota's :-)Persoonlijk denk ik dat het eerder de realiteit van het jaar is: fruit dat niet steeds rijp is, flink wat ziek en beschimmeld fruit. Op zijn best zijn dit aangename drinkwijnen, maar veel van deze toch gerenommeerde wijnen presteren niet op niveau. Hier zijn ook zoals vaak believers en non-believers, zij die beweren dat deze wijnen nog te jong en rond zullen komen. Ik ben daar echter niet van overtuigd. Aan u om uw eigen oordeel te vellen.De wijn van de reeks was (mag het eigenlijk anders?) DRC Romanée-Saint-Vivant... Daarnaast waren de twee Rousseau's (Chambertin en Clos de Bèze) ook erg mooi, en verdienen de Lucien Le Moine en Thibault Liger-Belair Richebourg als ook de Dujac Clos de la Roche een vermelding. Allemaal wel grote flessen natuurlijk... Maar dit is niet altijd een garantie. Afknapper van de reeks was de Ponsot Clos de la Roche - compleet onbegrijpelijke wijn, verbazend voor zo'n regelmatig huis. Ook verbazend omdat ik deze wijn al een aantal jaren geleden proefde (ook blind) en die erg mooi bevonden werd - was het toen nog de jeugdige charme?
1
Flink fruitig, beetje exotisch, weldadig, citrus toetsen, mineraliteit, mooi. De mond heeft stevige zuren, redelijke balans en lengte, mooi.
2 Mooie neus, smoky toets, complex, mineraliteit, mooi wit fruit en citrustoets, complexer dan de vorige. De mond bevestigt, mooie lengte, balans, mooi volume en de zuren goed geïntegreerd.
3 Neus wat exotisch met een klein vermoeden van nakende oxidatie, beetje bizar, wat moeilijker om in te schatten. De mond is even bizar, met niet geïntegreerde zuren achteraf, eigenaardig. Moeilijk om in te schatten.
4 Neus is flink rond, rijp wit fruit, complexer. De mond heeft een mooi brede attaque met mooie zuren die alles perfect schragen, mooie lengte, misschien een klein gemis aan finesse, maar wel mooie wijn.
5 Vrij vlakke neus met een beginnende oxidatieve toets, rijp wit fruit. De mond is ook nogal vlak, flinke zuren, redelijke lengte, mist wat finesse.
6 Mooie complexe neus, smokey, wit fruit, veellagig aroma, mooi. De mond heeft prachtige structuur, mooie lengte, goed gedragen, heel mooi en nu perfect op dronk. Achteraf: dus als de fles niet prematuur geoxideerd is, kan de Comtes Lafon Perrières fantastische wijn zijn! Al flink wat teleurstellende ervaringen gehad, maar dit was zeer erg de moeite.
7 Vrij exotische neus, complex, mooi rijp wit fruit, beetje over the top voor toch een vrij strenge terroir, duidelijk een eigen interpretatie. De mond heeft zeer degelijke materie met duidelijke zuren die het kunnen dragen, grote lengte, mooie afdronk, super structuur, erg mooi. Wel echt een eigen stijl.
8 Duidelijk oxidatieve toets, daarnaast rijp wit fruit, lichtjes smokey. De mond is beter dan de neus liet vermoeden, laat zich nog redelijk drinken, maar is spijtig genoeg al voorbij zijn top.
9 Zeer complexe, minerale neus, grote finesse, fijn wit fruit, smokey, prachtig. De mond heeft een perfecte attaque, niet te sterk en niet te zwak, super lengte, dit is grote wijn. En wat je hoopt dat Meursault Perrières altijd is.
10 Mooie pinot neus met een kleine groene toets, toch fijn rood fruit, redelijk delicaat. De mond is echter nogal flink strak, redelijke lengte, maar niet echt makkelijk op zich - kan wel werken bij eten.
11 Neus is wel mooier rond, paprika toets, maar rokerig, makkelijker. De mond is een resultaat van meer extractie, beetje overmatig, niet helemaal in balans, met een strakke achterkant.
12 Mooie pinot neus, wel met een vegetale toets maar die niet echt storend is, wel finesse. De mond is nogal strak, niet heel genereus, maar redelijk van structuur en redelijke lengte.
13 De neus is ronduit bizar, met bruine suikertoetsen, kandij zelfs, over extracted, teveel geprobeerd voor het jaar? De mond heeft zelfs volatielen, wel materie maar dat nergens naar toe gaat, teleurstellend.
14 De neus lijkt haast op rijpe Grenache, vrij kruidig, maar geen groene toetsen in de aroma's, mooi rijp fruit dat wel niet helemaal pinot van stijl is. De mond is wat geëxtraheerder dan de neus liet verhopen, maar drinkt vrij mooi, niet al te veel groene toetsen, misschien toch iets te veel geprobeerd voor het jaar. Toch niet slecht.
15 Vrij jong van aspect, kleur is ook jong, wel vrij intens rood fruit, nog vrij gesloten, wel geen onaangename groene toetsen. De mond heeft een toets van volatielen, redelijke lengte, geeft echt nog niet alles maar heeft redelijke vooruitzichten, puur en zuiver. Niet verkeerd.
16 Veel mooiere neus, meer open, meer weelderig, vriendelijk zelfs, helemaal geen groene toets, zuiver pinot fruit, complex. De mond is in lijn, klassieker dan de vorige, zuiver, mooie lengte, heel mooie wijn en een prestatie in dit toch moeilijke jaar.
17 Mooi rijp Pinot fruit, een beetje spicy, mooi donker en wat mysterieus, interessant. De mond is vrij zuiver, mooie balans, redelijke lengte, drinkt makkelijk. Mooi.
18 Neus is erg krachtig voor toch een moeilijk jaar, iets opulenter, donker en mysterieus ook. De mond is fijner dan je zou denken, maar krachtig genoeg en zeker mooi in balans, mooie lengte.
