Wanneer:
Waar:
Met wie:
Een proeverij met een aantal leden van de Squires board, Belgische en buitenlandse.De hoofdthema's waren Bordelees: Saint-Emilion 2003 (met Angélus als uitschieter) en linkeroever 1982 (waar Gruaud-Larose zoals steeds heerlijk was, maar de Clos du Marquis mij aangenaam verraste).Ook de andere thema's waren meer dan boeiend: Twee mooie champagnes als opening, gevolgd door een zalige reeks witte Bourgognes (met een prachtige Montrachet 1992 van Jadot), met als piraat een Peter Michael Indigène die erg makkelijk te herkennen was, en een koppeltje Quilceda Creeks die nog wel erg jong waren. De Vosne-Romanée 2004 van Perrot-Minot kon de typische tekortkomingen van dat moeilijke jaar in rode Bourgogne niet maskeren.Weeral erg leuke, verwende avond met (zoals we in Antwerpen zeggen) 'goei companie'...
Dégorgé September 2006 - Druiven van 2003. Eerst een beetje actieve bubbels in de neus, dan wordt het zachter met een fijne oogstappel, licht toasty, klein beetje oxydatief. In de mond fijne attaque, dan mid-level body, eerder op finesse, zacht weg, redelijke lengte. Mooie champagne om mee te beginnen.
Veel complexere neus, met zeer fijne toast en mooie appeltoets, heel delicaat maar toch krachtig, mooie finesse. In de mond mooie zwellende kracht, beetje oxydatieve toets (is de stijl), flink krachtig zonder te vineus te zijn, mooie lengte. Yum.
Mooie rijpe Chardonnay, zeer volle neus, pompelmoes toets, misschien een beetje monolitisch, maar toch een mooie neus. In de mond erg vol, te vol eigenlijk, en heeft het een volume dat je niet zou verwachten na de neus. Erg zware wijn, te zwaar.
Een minerale verademing na de Peter Michael, zeer zuiver, expansief genoeg, mooie varentoets, focus. In de mond zeer zuiver opnieuw, net niet strak, goede lengte, prachtig voorbeeld van deze wijn.
Magnifiek complexe neus, met een zeldzaam linde (toch voor Côte de Beaune, ik associeer dat typisch meer met Chablis), loepzuivere mineraliteit, massa, zeer diep. In de mond perfecte opbouw, een crescendo van een symfonisch orkest, blijft aanzwellen, om dan met een subtiel diminuendo te smelten in de mond. Zalig.
Veel vetter dan de Jadot Montrachet, boter, expansief, citrus, een verre menthol toets, wel prachtige neus, mineraliteit. In de mond zeer expansieve start, veel massiever, maar erg mooi en zeker op niveau. Maar heeft het zeker wat moeilijk na de Montrachet.
Zeer jonge kleur. In de neus Moderne Bordeaux eik, mooi gedoseerd, cacao. In de mond redelijk fluwelige attaque, niet te hard, belooft souplesse, maar is nu natuurlijk nog erg jong en krachtig. Zal wel mooi evolueren, mooie wijn.
Dit is een stuk complexer, veel fijner, complexer, heeft een finesse onder al de kracht (in de neus dan toch), fijner hout, geciviliseerder fruit. In de mond valt het eigenlijk tegen, valt wat mager weg, heeft niet de enveloppe van de eerste. Spijtig, maar natuurlijk nog altijd een wijn op niveau.
Helemaal andere neus dan de 2 andere, veel meer op primair fruit, met een goede focus, vrij zoet wel, eigenlijk denk je blind niet aan Bordeaux. In de mond zet die bijna Langedociense fruitigheid zich verder, echte cassis, zeer eigenaardig, maar een prachtige wijn. Ben benieuwd naar wat zoiets evolueerd.
Ondoorzichtig gewoon. Zeer geraffineerd fijn hout, complex, heel zuiver, meest geciviliseerd, donker fruit, prachtig. In de mond zet die beschaafdheid zich verder, zeer complex, maar een (klein) beetje drogend aan het einde. Prachtig.
Zeer diep rood fruit, vrij puur, donker fruit, mooie neus. In de mond vrij fluwelig, een beetje lactisch, maar een beetje monolitisch, wel niet slecht.
Iets donkerder van kleur, iets intenser. In de neus meer hout gedomineerd dan de 1998, anderzijds mogelijk iets complexer, maar zeker nu niet zo verleidelijk, ook wel mooi donker fruit. In de mond iets geciviliseerder dan de 1998, betere belofte, betere wijnmakerij lijkt het mij. Positiever overall.
Heeft in de neus die (vind ik) typische 2004 rode Bourgogne geur van WC-blokjes (ja, ik weet het, niet heel smakelijk maar het is wel het juiste aroma), daaronder redelijk verleidelijk licht rood fruit. In de mond vrij charmant maar toch nogal kort, beetje harde kant.
Eerste geur is een beetje dun, daarna wel erg fijn hout, sousbois, en een kern van donker licht geëvolueerd fruit die er onder uit komt. Maar wel aan de rand van vermoeid. In de mond zeer zuiver, zeer veel finesse, goede lengte, niet heel expansief, maar zeer recht getailleerd, erg mooi voor zijn klasse.
Kleur is iets donkerder. In de neus dieper, een toets van varen, maar het hout is niet zo prominent, alles is meer versmolten, maar toch veel dieper dan de eerste. In de mond zeer rond, zeer fluwelig, zeer verleidelijk en bijna commercieel, niet een harde kan, bijna te rond.
Jongere kleur dan de 2 vorige wijnen. In de neus donkerder, niet zo open, maar een beetje platter, donker cassis fruit met een toets evolutie. In de mond mooi geïntegreerd, zeer rond en mooi, goede lengte. Erg mooi. Na bekendmaking: verbazingwekkend goede vertoning voor deze wijn, ik was echt verrast. Ik vraag mij wel af of alle flessen van deze wijn nog zo goed zijn.
In het Fornuis - Bordeaux vroeger en nu en nog van alles
Overzicht van de geproefde wijnen: