Amovinum bij Guy: Perrières, Châteauneuf 2003 en Barbaresco 2001

Guy opende zijn avond met een eigen interpretatie van een Perrières degustatie - zowel Meursault Perrières als Puligny-Montrachet Les Perrières door elkaar, met als opdracht de wijnen te plaatsen. Soms was dat voor mij redelijk duidelijk, maar zeker niet altijd. Nu hebben die twee wijngaarden niet veel met elkaar te maken, buiten de naam. Ze liggen ook niet in elkaars buurt. Maar er is natuurlijk wel een connectie in de naam.

Wat de naam Perrières laat verstaan is dat er veel keien in de wijngaard liggen. En da's goed voor verschillende redenen. Ten eerste gaan die keien de hitte van de zon 's nachts geleidelijk aan terug afgeven, wat de rijping van de druiven ten goede komt. En daarnaast duiden keien ook vaak op een mooie terroirexpressie met zuivere mineraliteit, wat hier zeker het geval is, zelfs in het "exotische" jaar 2006. De Puligny Perrières van Henri Boillot was de winnaar. En een zwaar kurkslachtoffer: de mogelijk prachtige Meursault Perrières van Pierre-Yves Colin.

Vervolgens een reeks basiscuvées Châteauneuf rood 2003. Een degelijk reeks Châteauneuf, kwam duidelijk uit een erg warm jaar (was natuurlijk blind geproefd), met soms een flinke dosis alcohol. En weer een kurkslachtoffer: de Vieux Donjon.

Afsluiter was een reeks speciale cuvées Barbaresco 2001. De betere wijnen toonden de typische finesse van Barbaresco met mooi versmolten tannines, wat ze erg smakelijke wijnen maakt. Enkel de Produttori had veel te harde tannines. Mooie reeks.