Castrum Novum (Latijn voor Nieuw Kasteel ofte dus Châteauneuf) is het pseudoniem van Michel Vlyminck, een complete CDP-nut. Hij had aan Herwig gevraagd om voor hem een vrijgezellenavond (ja de man is getrouwd ondertussen) in elkaar te steken waarbij een kleine verticale van Pierre Usseglio wijnen van de laatste jaren zou geserveerd worden voor een aantal wijnliefhebbers. Nu, sommige van die wijnen zijn nog veel te jong (in casu de 2001s of 2003s), en dus besloten Herwig en ik om het een beetje te veranderen en er eigen wijnen aan toe te voegen... En zo hebben we een erg interessante vergelijking gehad tussen absolute CDP topwijnen in 1998, 1999 en 2000. Erg mooi! Ster van de avond was voor mij de Clos du Caillou Réserve 1998, krachtig en complex en met grote finesse.
Bleekgele kleur. In de neus flinke houttoets, een erg sterke mineraliteit, fijn wit fruit er onder, een beetje nootjes, niet slecht. De smaak is anders dan de neus liet vermoeden, veel minder Bourgogne dan ik dacht (dus wat is dit dan?), wel een goede balans en zuren, mooie lengte maar mist ergens wel wat complexiteit.
In de neus denk je eerst en vooral: Pauillac (ja, voor u een lachstuip krijgt, dit wordt dus wel allemaal blind geserveerd hé! En als je dan weet welke wijn dat dit is, is dat niet zo verbazingwekkend, omwille van de vrij moderne stijl van deze wijn), met donker cassis fruit, lead pencil, enorm diepe en complexe neus, fijn hout, ceder zelfs, prachtig! In de mond vrij streng, maar zeker genoeg materie, een klein beetje austerity, wel een super structuur en grote lengte, ook erg complex, super!
Neus erg kruidig, enorm volume, diep rood fruit, mooi. In de mond redelijk streng, maar mooie structuur, maar wel strenger dan vele andere 1999 CDPs die ik recent dronk. Hier nog een beetje mee wachten.
Veel meer geparfumeerd, klassieke CDP kruidigheid, er mooi en diep, hmmm. In de mond weer een tikje streng zoals de Aieul (dus de "zwaardere" 1999s CDPs zijn toch nog niet helemaal klaar om te drinken, terwijl andere voorbeelden zoals Pégaü, Clos des Papes, Vieille Julienne... juist al erg lekker zijn), maar achter die kleine strengheid zit een pak mooie zoete grenache, erg lang.
Heel diep, neus geeft zich niet makkelijk, maar komt wel stilaan mooi open in het glas, erg geconcentreerd. In de mond terug wel een beetje drogend, maar een magnifieke structuur en erg goede lengte. Indrukwekkend, maar zeker nog wachten.
Zeer diepe neus, zeer geparfumeerd, bedwelmend, klassieke CDP kruidigheid, zoete grenache op de achtergrond, kirsch ten top. In de mond mooie ronde grenache smaak, een klein hard toetsje maar een magnifieke structuur en een erg grote lengte. Njam.
De neus is erg gereserveerd, maar naast het mooie donkerrode fruit en de kruidigheid zit er een kleine groene toets, die een beetje zorgwekkend is. De mond is erg geconcentreerd, mooi rond, eigenlijk beter dan de neus liet vermoeden, maar toch een klein beetje teleurstellend voor zo'n cuvée in dat jaar, misschien is het geen optimaal moment om dit te proeven. Dus ook even wachten.
In de neus super kruidig, heerlijke herbes de provence, diep en rond. In de mond mooi zoet, maar niet helemaal zuiver, precies of het in een vuil vat heeft gezeten, niet helemaal puur. Wel grote lengte, dat zeker. Misschien een beetje flesvariatie?
Heel mooie CDP neus, kruidig, diep rood fruit. In de mond erg mooi rond, echt gewoonweg heel lekker, CDP zoals we ze graag hebben.
Neus nog dieper en donkerder dan de gewone cuvée, kruidig, klassieke CDP neus, diep, maar geeft echt nog niet alles. Hier gaan een paar verdere jaren evolutie zeker helpen. De mond is erg mooi rond, zeer lang met een mooie structuur, complex en puur. Heel erg mooi.
De eerste neus is wat oxydatief maar als je walst gaat dat oxydatieve wat weg, en komt er een enorm diepe neus naar boven, gedomineerd door heerlijke kirsch en met grote kruidigheid. In de mond erg zoet en rond, het is bijna eerder een Amarone of een Vintage Port... Niet gewoon, da's duidelijk. Maar er is een perfecte structuur die dat alles mooi integreert, grote lengte en een echte finesse op het einde. Deze wijn is zeker nu een beetje moeilijk (zeker ook in de neus), maar wat een grote belofte is dit! Prachtig.
De neus van deze wijn is de meest fijne van de hele reeks, heel erg complex, niet voorstelbaar gewoon, zeer fijn hout, diep donker fruit, super zuiver met een mooie focus. In de mond erg fijn en krachtig, magnifieke balans en perfecte structuur, super lang. Dit is echt top, super gewoonweg. Natuurlijk zal deze wijn nog prachtig evolueren, maar hij is nu al zo lekker... Niet om af te blijven.
Enorm meaty, echt rosbief geur, diep rood fruit, beetje kruidigheid. In de mond al iets makkelijker, met een vorm van zuren. Misschien wel niet helemaal goed geïntegreerd; de structuur is niet ideaal, maar zeker niet fout.
Soja in de neus, opnieuw erg diep en unyielding, diep rood, kruidig, meer fruit dan kruidigheid wel. In de mond super, zeer zuiver fruit, erg lang, mooi. Grote belofte, maar best nog even afblijven.
De neus is hier nog dieper, zo diep niet voorstelbaar, prachtig zuiver, fijne en niet opvallende kruidigheid, fijn hout ook, erg mooi. De mond is erg zuiver, krachtig, zo lang, magnifiek, heerlijk, prachtig (wat een eulogie... Maar verdiend!).
In het Fornuis - Een Châteauneuf vrijgezellen avond...
Overzicht van de geproefde wijnen: