In Euryanthe - Corton-Charlemagne 2002

Wanneer:
Waar:
Met wie:
15/09/2009
Euryanthe

Als ik klein was reden we met de familie door Bourgogne en zei mijn vader: "Kijk, daar zie je de heuvel van Corton-Charlemagne, daar worden van de grootste witte wijnen van Bourgogne gemaakt. En je kan die heuvel makkelijk herkennen omdat er op de top een bos staat. Het lijkt wel een beetje op een paterskapsel." En dat kan je mooi zien op de foto.

Corton-Charlemagne is een van die Grand-Cru's in Bourgogne waar veel discussie rond is. Enerzijds heeft het een enorme geschiedenis en traditie van grote wijnen, uiteindelijk was het Karel De Grote die opdracht gaf om een wijngaard op deze heuvel aan te leggen, maar anderzijds is de cru erg groot, wat leidt tot veel variatie in terroir en expositie. Dit soort discussie kan je ook voeren over Echezeaux en Clos Vougeot... Maar iets zegt mij dat die discussie nooit ten gronde zal gevoerd worden.

Goed, proof of the pudding is in the eating, dus besloten de Euryanthes een horizontale degustatie te doen in 2002, ook al om te zien of deze wijnen rond beginnen te komen. En of te zien of de 2002's al niet beginnen te lijden aan premature oxidatie, waarbij ze vroegtijdig oxidatieve toetsen vertonen. En inderdaad, Chandon de Briailles, Tollot-Beaut en zelfs ook in de Henri Boillot was dit merkbaar. Twee gekurkte wijnen ook. Voor alle duidelijkheid, de proeverij was volledig blind: alle flessen werden 'verpakt' in alu folie, en vervolgens in een willekeurige volgorde gezet. Wat maakt dat het kan gebeuren dat de meest prestigieuze fles als eerste op tafel komt :-)

Quasi alle wijnen zijn mooi open aan het komen, en zitten duidelijk in hun 'drinking window'. Er waren een aantal mooie flessen en een paar absolute uitschieters. De groepsfavorieten: 1) Morey-Blanc, 2) ex-aequo beide flessen van Vincent Girardin en 3) Coche-Dury. De prestatie van de wijnen van Vincent Girardin is wel bemoedigend, want de gewone Corton-Charlemagne is bij dat huis zeer betaalbaar.

Mooie rijpe neus met rokerige toetsen, complex en diep, rijp wit fruit en nootjes, rijpe oogstappel, marsepein, mineraliteit, magnifiek, wel vrij veel hout. De mond is iets scherper dan je zou denken, vrij zuiver en met focus, redelijke lengte. Een mooie start! En mogelijk kan dit nog beteren, en zal het hout nog beter integreren.

Neus is niet heel bemoedigend, met eigenaardige exotische toetsen die een discussie teweeg brengen of het al dan niet oxidatie dan wel reductie is :-)
De mond leunt eerder naar oxidatie, heeft wel een correcte breedte en lengte, maar proeft zeker niet optimaal.

Neus heeft een lichte kurktoets die de aroma's maskeert. De mond heeft een goed volume, maar de kurk dempt het geheel toch wat. Judgment reserved, spijtig, want het lijkt wel een mooie wijn...

Zeer oxidatieve toetsen, bruine appel, zonde. De structuur van de mond was wel goed, maar het oxidatieve verbrodt het.

Mooie neus met nog fruitige aroma's, weinig typiciteit, weinig mineraliteit, haast Amerikaanse aroma's. In de mond ook flink zoet, haast Vendanges Tardives, een zuurstructuur die er achter komt en niet helemaal integreert, wel zeer breed.

Neus is eigenaardig, pommadé toetsen, mogelijks eerste aanzet oxidatie. In de mond een goede structuur redelijke breedte en afdronk. Maar niet heel overtuigend.

Mooie rijpe neus, met fijne nootjes, zuivere mineraliteit, rokerig, typisch, magnifiek complex, en met nog veel potentieel. In de mond magnifieke attaque, een mondvullende crescendo, blijft aanzwellen, zeer krachtig zonder overdonderend te worden, met zuivere zuren in de afdronk, die zeer lang blijft voorduren. Grote wijn!

Super neus met zalige mineraliteit, houttoetsen, ook nog een beetje gesloten, met een magnifiek potentieel, dit is groot. De mond is perfect gebalanceerd, zeer geciviliseerd, zeer typisch, magnifiek, enorm complex. Prachtig. Mogelijk de meest typische Corton tot nu toe.

Zeer mooie Bourgogneneus, zeer rijp, misschien iets minder typisch Corton, maar magnifiek ronduit. In de mond mooie structuur, zeer rijp, finesse en iets "degelijker" als het ware, iets minder vuurwerk dan de andere toppers van de avond.

Helemaal blind weet ik niet of ik dit in Bourgogne plaats, met nogal dominante houttoetsen en rokerigheid, en wit fruit daaronder. In de mond een licht oxidatieve toets, zoeterig fruit, geen goede structuur. Niet slecht maar niet echt goed.

Neus is wat stoffig, weinig geprofileerd, een fruitvermoeden. In de mond een redelijke structuur, een goede lengte, maar niet inspirerend, een beetje saai. Op zich is er niet echt iets fout mee, maar hier koop je geen Corton voor.

Aroma's van ananas, een bepaalde mineraliteit, wit fruit, weinig profiel. In de mond een flink zoete attaque, en die ananastoets zet verder, redelijke lengte, beetje moeilijk nu. Er is niks mis mee, maar een beetje eigenaardig.

Beginnend oxidatieve toets met rijpe oogstappel, nootjes, beetje pommadé, wit fruit. In de mond een zoete attaque, en die oogstappel domineert wat, redelijke lengte en breedte, lijkt mij een boeiendere wijn geweest te zijn, maar het oxidatieve begint hier over te nemen.

Eerste snuif was een beetje eigenaardig, gaat gelukkig weg. Dan een zuivere mineraliteit, medicinaal, nog wat moeilijk, ook nog lichte zwaveltoets. De mond is redelijk streng en strak, flinke bijna dominante zuren, goede lengte, complex maar nu niet heel makkelijk.

Zeer rijpe aroma's, lijkt op dronk met mooie oogstappel, fruit, fijn hout. In de mond mooi breed, vooral erg lekker, goede lengte, sappig, een genot. Mooi!