Meest gereserveerde van het Lafleur trio, met nog verborgen aroma's van donker fruit en die exotische kruidigheid, die zich nog niet helemaal laten gelden, maar wel zeer complex en diep. In de mond nogal streng, een beetje typisch voor het hardere jaar 1988, flinke tannines, maar toch ook grote materie en rondheid. Beter nog even bewaren.