Werkvergadering bij Guy

Ik kon niet op deze proeverij aanwezig zijn, maar Jamie maakte mooie nota's: Guy opende de wijnavond met een verrassend horizontaal duo uit Argentinië uit 2019. Hier werd meteen de toon gezet: kwaliteit uit de Nieuwe Wereld die niet onderdoet voor de Oude. De vergelijking tussen een complexe Chardonnay van El Enemigo en een verleidelijke, florale Torrontés van El Esteco toonde aan hoe divers de expressie van dit terroir kan zijn, met behoud van frisheid en spanning.

Vervolgens schakelden we over naar klassiek wit Bourgogne met een trio Puligny-Montrachet uit 2017. Door drie producenten (François Carillon, Etienne Sauzet en Jacques Carillon) naast elkaar te plaatsen, werden de subtiele verschillen in vinificatie en perceelkeuze scherp zichtbaar. Waar de ene wijn focuste op exotisch fruit en rondeur, toonden de andere twee meer minerale spanning, vuursteen en elegantie, wat de diversiteit binnen deze prestigieuze appellatie prachtig illustreerde.

De overstap naar rood begon in de Noordelijke Rhône met een duo Crozes-Hermitage uit 2018. Hier zagen we het contrast tussen twee benaderingen van Syrah: de verleidelijke, jammy expressie van Tardieu-Laurent, die door de groep qua niveau zelfs met Hermitage werd vergeleken, tegenover de stevige, krachtige stijl van Domaine Belle, die momenteel nog duidelijk getekend is door houtinvloed en tijd vraagt.

Wat volgde was een fascinerende horizontale vlucht naar de Verenigde Staten met drie Pinot Noirs uit 2017. Dit trio (Rivers-Marie, Calera en DuMOL) bewees dat Californië kracht moeiteloos kan koppelen aan Bourgondische finesse. De wijnen varieerden van "gesausd" en kruidig tot verleidelijk zoet en complex, waarbij de Calera en DuMOL indruk maakten met hun perfecte balans en grote lengte.

Terug in Frankrijk bracht een trio Gevrey-Chambertin uit 2012 de focus op terroir en evolutie. Drie verschillende interpretaties (Humbert Frères, Groffier en Geantet-Pansiot) lieten zien hoe tien jaar rijping zich vertaalt in het glas: van tertiaire tonen van bosgrond en ijzer tot nog verrassend jong, levendig fruit en masculaire kracht. Het onderstreepte de signatuur van Gevrey: structuur en bewaarpotentieel.

Het geweld barstte pas echt los met het enige kwartet van de avond: vier Amerikaanse Cabernet-blends uit het topjaar 2012. Deze flight was een demonstratie van pure kracht en complexiteit. Van de onmiskenbare "funk" van Cayuse uit Washington tot de absolute perfectie van Vérité La Joie uit Sonoma, die met zijn "Bordeaux-neus en Californische mond" de hoogste score van de avond behaalde. De diversiteit in deze reeks, van zoetig en zwoel tot liquoreus en gespierd, was indrukwekkend.

Als apotheose serveerde Guy een trio Grand Cru uit de Bourgogne: Echezeaux 2007. Ondanks een jaargang die vaak als lichter wordt beschouwd, toonden Albert Bichot, Dominique Laurent en Méo-Camuzet hier grote klasse. De reeks evolueerde van klassiek en aards naar een wijn van pure finesse en diepgang bij Laurent, om te eindigen bij de krachtige, nog jonge structuur van Méo-Camuzet. Een waardige afsluiter die bewees dat topterroir in handen van topdomeinen altijd komt bovendrijven.

Bedankt Guy voor deze prachtige opbouw, de gulle schenkingen en de zeer leerrijke horizontale vergelijkingen!