Euryanthe - Bourgogne wit 2019

Op deze heerlijk zomerse Euryanthe avond namen we Bourgogne wit 2019 onder de loep, een jaar met een stevige reputatie voor de witte wijnen van die streek. Maar eerst het aperitief: drie fijne Champagnes uit topjaar 2008. Dat Cristal hoog presteert is redelijk vanzelfsprekend, maar met een veel betere prijs/kwaliteitsverhouding deed de Diebolt-Vallois Fleur de Passion het even goed.

De witten waren een succes op alle niveaus, en de kwaliteit klom met het niveau, maar altijd mooi gebalanceerde wijnen met een pure structuur. Blind gepresenteerd in strakke koppeltjes kan je zien dat het vaak weinig scheelde tussen beide wijnen, ook al omdat er echt allemaal topdomeinen op tafel stonden. Pierre-Yves Colin-Morey had weer twee toppers met vooral de Corton Charlemagne, maar de Meursault Perrières van Pierre Girardin stond op datzelfde niveau. De Bâtard-Montrachet van Louis Jadot bewees dat er echt een nieuwe wind door dat huis waait, met meer en meer erg mooie wijnen.

De groepsfavorieten waren dan ook die Corton Charlemagne van Colin-Morey, de Bâtard van Jadot en de Meursault Perrières van Pierre Girardin.

Aan tafel konden de twee pure Duitse Rieslings ons palet prepareren voor twee mooie rode koppeltjes: twee heerlijk top Bordeaux uit het toch wat moeilijkere jaar 2004 die voor mij op hetzelfde niveau stonden, en twee NSG Boudot 2006 waar de Méo-Camuzet zijn gebruikelijke klasse en complexiteit mooi kon demonstreren.

De Yquem 1984 ontbrak nog in onze proeflijst, en alhoewel het geen grote Yquem is, merk je toch altijd de klasse van dat domein, een pure wijn en fijne afsluiter op een zwoele zomeravond.