Amovinum bij Alain - Pouilly Fuisse 1er Cru, Couly-Dutheil, Monsanto Chianti, Schiavenza Barolo, Clos des Papes battle

Ik kon spijtig genoeg niet op deze proeverij aanwezig zijn, maar Jamie maakte nota's en Alain hield de scores bij.

Alain opende de wijnavond met een horizontale degustatie van zes witte wijnen uit Pouilly-Fuissé Premier Cru. Bijna alle flessen waren van 2022, met één uitzondering uit 2023. Door binnen dezelfde appellatie en grotendeels dezelfde jaargang te blijven, werden verschillen in producentensignatuur, vinificatie, houtgebruik, textuur en mineraliteit scherp zichtbaar. Tegelijk kwam het jaargangskarakter duidelijk naar voren: 2022 kwam over als een warm jaar, met wijnen die rijp fruit, volume en rondeur combineren met voldoende frisse zuren om de balans te bewaren.

Daarna volgde een tweede horizontale vergelijking, ditmaal rood: drie Chinon-wijnen van Couly-Dutheil uit 2018. Door één producent en één jaargang te nemen, werden verschillen tussen cuvées en herkomst des te duidelijker. De reeks liet zien hoe Cabernet Franc binnen hetzelfde huis kan variëren van rijper en krachtiger tot meer gestructureerd en verfijnd, met een duidelijke opbouw in balans, complexiteit en tertiaire nuance.

Vervolgens verschoof de focus naar rijping: twee jaargangen Chianti Classico Riserva van Castello di Monsanto. De 2020 toonde zich fris en expressief met florale toetsen, spanning en een duidelijk fruitgedreven stijl. De 2012 speelde nadrukkelijker op evolutie, met meer gelaagdheid en tertiaire tonen zoals tabak, leer en zwarte thee. Samen illustreerden ze hoe dezelfde wijn doorheen de tijd verschuift van energie en primaire expressie naar zachtere structuur en aromatische diepte.

Daarna werd opnieuw horizontaal geproefd binnen één jaargang: twee Barolo’s van Schiavenza uit 2011, Prapò en Broglio. Hier werd het effect van perceel en selectie tastbaar binnen dezelfde oogst en huisstijl. Beide wijnen toonden typische Nebbiolo-signatuur en rijpingscomplexiteit, maar verschilden duidelijk in frisheid, concentratie, tanninestructuur en lengte. Dat vertaalde zich ook in een heldere kwaliteitsgradatie.

Als finale bracht Alain een thema dat verticaal en horizontaal combineerde: drie jaargangen Châteauneuf-du-Pape, telkens als duo. In elk jaar stond Clos des Papes als vaste referentie tegenover een andere producent uit dezelfde appellatie en jaargang. Zo werden jaargangseffect en producentenhandtekening meteen vergelijkbaar. De reeks toonde ook hoe bepalend flesconditie kan zijn. In 2007 was er een uitgesproken contrast tussen een wijn met oxidatieve indruk en mogelijke flesvariatie, en een referentiewijn die opvallend levendig en complex bleef. In 2011 kwam het onderscheid vooral uit stijl en tertiaire gelaagdheid. In 2015 verschoof het accent naar rijpheid, volume en donkerder fruit. Een sterke afsluiter die de avond samenvatte: gecontroleerde vergelijkingen, duidelijke context per reeks en telkens een scherpe blik op balans, complexiteit en evolutie.

Bedankt Alain voor de warme ontvangst en de leuke, leerrijke wijnavond.