Beetje sigarenrokerige neus in het begin, beetje eigenaardig, daarna de klassieke linde en honingtoetsen, eigenlijk een nogal vettige neus voor een Raveneau Chablis (1986 is een jaar waarin wel wat botrytis voorkwam). In de mond zijn er toch genoeg zuren om de structuur te dragen, het is enkel aan het einde dat je terug een zoetig toetsje voelt komen, goede lengte, stevige structuur, en echt wel een eigenaardige eindtoets, besluit is wel mooi.