In Euryanthe - Verticale Dauvissat Clos, Chablis 1995 en Bourgogne rood 1993

31/03/2010

Een lach en een traan bij deze Euryanthe Bourgogne proeverij. Eerst een prachtige reeks Les Clos van Dauvissat, met wel spijtig genoeg twee gekurkte wijnen... Maar de rest was van een zeer hoog niveau. De groep was redelijk unaniem over de volgorde van de top 3: 2005 (22 punten), 2001 (een jaar met slechte reputatie in Chablis - 16 punten), 1999 (ook een iets minder jaar in Chablis - 9 punten). De foto toont de Les Clos wijngaard in Chablis.
Vervolgens 4 Grand Cru Chablis uit 1995, met daarbij de zeer omstreden Chablis Valmur van Verget, die door Robert Parker's toenmalige assistent Pierre Rovani een perfecte score van 100 punten kreeg met nogal lyrische bewoordingen zoals "I soon realized that I had tears rolling down my cheeks" en meer van dat. Dit was maar de tweede niet-zoete witte wijn in de geschiedenis van The Wine Advocate die een perfecte score kreeg, en dat viel dus enorm op. Tot op heden hebben maar 8 droge witte wijnen een perfecte score, tegen 177 rode wijnen... Daardoor is de wijn in de USA erg gegeerd geworden, maar werd het ook al vrij snel duidelijk dat Rovani een beetje hard overdreven had... Wat eigenlijk ondertussen ook door Parker wordt erkend, want die perfecte score vind je niet meer terug in de online database!
Dus een wijn met een geschiedenis. Niet dat het een slechte wijn is (ik scoorde 92 punten), maar naast de echte groten in Chablis (Raveneau en Dauvissat) is het broekje toch wat kort.
Vervolgens de traan: Rode Bourgogne 1993 (met ook weer 2 gekurkte wijnen). Er is al veel geschreven over dat jaar, en er zal nog wel meer volgen. Sommigen beweren dat dit ooit goed komt, maar ik ben toch blij dat ik het niet in de kelder heb liggen. Haast allemaal dun, scherp, mager... Maar wel bijna allemaal met een heel mooie neus, vaak zeer complex, waardoor ze van mij nog soms aanvaardbare scores kregen - ik heb echt een zwak voor mooie aroma's in een wijn. Is dit een jaar zoals 1988, dat misschien toch ooit rondkomt? Laat anderen dit maar verder verkennen. De Méo-Camuzet Clos Vougeot was veruit de beste wijn voor mij, gevolgd door een paar andere: Clos de Bèze van Pierre Damoy, Méo-Camuzet Cros-Parantoux, Domaine Leroy Vosne Beaux Monts.
Daarna een paar afsluiters: mooie Clos de Bèze 2005 van Perrot-Minot, maar nog veel te jong modern nu, en een lekkere Rousseau Clos Saint-Jacques 2003, en een verdienstelijke Sauternes 1967, blijkbaar goed gelegen grenzend aan Yquem. Maar niet echt hetzelfde als Yquem 1967, nog steeds de mooiste zoete witte wijn die ik ooit dronk.