Amovinum bij Michiel - NSG Perrières, Brézé, Saint-Emilion 1989, Quilceda Creek

07/02/2016

Ik opende mijn Amovinum met een minder gebruikelijk verticaal koppeltje, witte Nuits-Saint-Georges La Perrière van Henri Gouges, maar dat beviel eigenlijk maar matig. Zijn rode wijnen hebben een degelijkere reputatie.
Dan een verticale van 4 jaargangen Brézé, de witte wijn van Loire cult-domein Clos Rougeard, met gemengde gevoelens. De 2010 was heel mooi, mineraal, rokerig, in balans, maar bijvoorbeeld de 2008 was ronduit bizar en helemaal niet in balans.
De Languedoc is een streek die mij na aan het hart ligt, en de wijnen laten mij ook niet onberoerd. De cuvée Sang du Calvaire was de top cuvée van het (toenmalig) uitstekende domein Cazeneuve bij de Pic Saint Loup. 1997 is 100% Mourvèdre en de 1998 en 1999 100% Syrah. Zeer puur, mooie balans en lengte, en indrukwekkend voor zijn prijs (€20-€25 toen) en zijn leeftijd voor een Languedoc cuvée. Vooral de 1998 was erg mooi.
Een kwartet Saint-Emilion 1989 om weer eens wat anders voor te schotelen, met hoog en laag, en vooral een majestueuze Angélus, prachtige wijn met nog evolutie mogelijkheid. De Canon was à point, de Clos Fourtet wat versleten en de Troplong Mondot een foute fles. Denk ik.
Tenslotte een grote verticale van Quilceda Creek, een Parker lieveling uit Washington State - deze 6 opeenvolgende jaargangen van 1998 tot 2003 scoren bij hem tussen de 94 en de 100. Wat we al vaker mochten ondervinden is dat we het niet altijd eens zijn met zijn oordeel... En vaak zijn topwijnen te zoet en te zwaar vinden. Let wel, allemaal erg degelijk gemaakte wijnen, en eigenlijk viel het (nu ze wat ouder zijn) nog wel mee met dat te zoete aspect. De 1999 en de 2001 waren het best, en de 100 RP punten 2003 werd dan weer minder gescoord omdat... het allemaal iets te zoet en te vol was. Sorry Bobby!