Amovinum bij Michiel - Aligoté, Syrah, Bonneau en Tinto de Toro

2/04/2010

Mijn Amovinum beurt begon ik met een klein vertikalleke Aligoté - de Morey Monts Luisants van Ponsot. We vonden het allemaal nogal bof - erg duur voor wat het is. Of moet ik zeggen lijkt te zijn? Er wordt beweerd dat je dit erg oud moet laten worden... Wel, ik heb nog wat 2005, ik zal er dan eens lang afblijven zie :-)
Daarna een verticale uit Saint-Chinian: Les Terrasses Grillées van Guy Moulinier. Conclusie: nogal variabel van kwaliteit, met de gebruikelijk erg mooie 1998 maar met een erg teleurstellende 2001, wat toch volgens mij het beste Languedoc jaar is in de recente geschiedenis. 2003 en 1999, allebei moeilijkere jaren voor de wijnmaker, waren dan weer wel mooi. Eigenaardig dus.
Dan een reeks wijnen van Henri Bonneau, klassieke stijlicoon uit Châteauneuf-du-Pape. Dit waren iets oudere, mindere jaren, omdat ik vind dat zijn wijnen toch pas goed tot hun recht komen met enige keldertijd. Verbazend, echt verbazend, is het kwaliteitsniveau in jaren als 1997, 1996, 1994 en zelfs 1992...
Afsluiten deed ik als contrast met een modern stijlicoon uit Toro: Bodegas Numanthia. Op tien jaar leeftijd dronken de beide cuvées erg mooi met zeker nog reserve. De Termanthia een zeer waardige afsluiter, helemaal niet over the top zoals ik eigenlijk vreesde. Leuk.