Amovinum bij Dirk - een feestelijke Rayas verticale

26/10/2007

Dirk doet vaak memorabele proeverijen met een hele reeks mooie wijnen. Maar als hij een speciale verjaardag te vieren heeft wordt het steeds een beetje extra. Zo herinner ik mij van zijn 50ste verjaardag een magnifiek Musigny Blanc 1992 van Vogüé en een nog magnifiekere Montrachet 1992 van Amiot Guy & Fils die er op volgde, en een Guigal Côte Rôtie La Mouline 1990 die de reeks afsloot... yum.
Voor zijn 55ste wou hij dan natuurlijk ook weer een 'specialleke': een recente verticale (met 1 oudere uitschieter) van Châteauneuf-du-Pape van Château Rayas, toch een van de meer mythische domeinen in die gemeente. In die reeks blijft voor mij de 1995 op eenzame hoogte staan, ook de laatste wijn in een goede jaargang die gemaakt werd door de legendarische Jacques Reynaud, die plots in 1997 overleed. Zijn neef Emmanuel leidt sindsdien het domein, en na aanvankelijke kritieken (want het is moeilijk een goede pastoor op te volgen) is nu duidelijk het niveau van Rayas waar het moet zijn. Nu, de 1998 kreeg initieel ook kritiek als zijnde te licht voor de jaargang, maar hij viel mij hier enorm mee. Ook de 2004 en de 1999 vond ik erg mooi, en scoorde het hoger dan bijvoorbeeld Parker. OK, minder krachtig dan bijvoorbeeld de 2003, maar veel geraffineerder. Misschien is de stijl Rayas in de minder bombastische jaren meer mijn ding?
Eigenlijk vond ik enkel de 2001 teleurstellend. Een moeilijk moment? Zoals wel meer 2001's nu? Of is dat wat het is?
De twee witte Rayas waren voor mij te oud - ik geloof niet echt in ouderende Grenache Blanc, waar de charme vooral in de jeugd te zoeken is. Er werd dan afgesloten met een triootje Doisy-Védrines, terug tot 1959... Wij zijn weer eens verwend, ook al omdat Dirk er een gastronomische omkadering bij voorzien had op het niveau van de prachtige wijnen. Dirk, ik kijk al uit naar je zestigste verjaardag!